Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - Π.Σ.Ε. ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΟΣ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ

 

Ἐν Βούλᾳ τῇ 24ῃ Ὀκτωβρίου 2008

 

Ἀριθμ. Πρωτ. 1520

 

Πρός

Τήν Ἱεράν Κοινότητα

τοῦ Ἁγίου Ὄρους

Ἐν Ἄθωνι

 

Ὁσιώτατοι Πατέρες τῆς κοινῆς Συνάξεως

Ἀντιπροσώπων καί Προïσταμένων,

 

Ἐλάβομεν, μετά χαρᾶς, τό Ἱεροκοινοσφράγιστον Ὑμῶν Γράμμα, τῆς 27ης Μαρτίου τ.ἔ., ὅπερ περιελάμβανε τό «Ὑπόμνημα περί τῆς συμμετοχῆς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στό Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν».

Ἀναγνώσαντες ἐνδελεχῶς τό λεπτομερές τε καί ἐμβριθές, θεολογικῶς, κείμενον τοῦ «Ὑπομνήματος», ἐκφράζομεν τήν βαθυτάτην ἡμῶν ἱκανοποίησιν, διά τά ἐν αὐτῷ διαλαμβανόμενα καί διατυποῦμεν λόγον εὐαρεσκείας τῆς ἡμῶν ἐλαχιστότητος.

Ἐπί τούτοις, ὅμως, ἀξιολογοῦντες κυρίως τά καταληκτήρια συμπεράσματα καί τάς σχετικάς προτάσεις τοῦ «Ὑπομνήματος» (σελ. 50-54), τολμῶμεν σκέψεις τινάς, αἵτινες ἔχουσιν ὡς σκοπόν τήν ὑποβοήθησιν τῆς εὐμενεστέρας ἀποδοχῆς τοῦ ὅλου κειμένου, ἐντός τῶν κόλπων τοῦ Σώματος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Συγκεκριμένως:

α) Δεχόμενοι, ἀφετηριακῶς, τήν θέσιν: «Ἐάν γιά λόγους ὑψίστου, καλῶς νοούμενου συμφέροντος... ἤ καί γιά λόγους ἐνημερώσεως κριθῇ ἀπαραίτητη κάποια μορφή συνεργασίας μέ τό Π.Σ.Ε. ...νά ὑπάρχῃ χαλαρή σχέσις μέ αὐτό, δι᾿ ἁπλῶν παρατηρητῶν, χωρίς δεσμεύσεις καί ὑποχρεώσεις πού ἀντιβαίνουν στήν ἐκκλησιολογία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας» (προτ. 2, σελ. 53), πιστεύομεν πώς ἡ ὀρθή τοιαύτη ἀλλαγή τῆς παρουσίας ἡμῶν ἀπαιτεῖ προηγουμένην «πεντακάθαρην» καί δυναμικήν, πρός ἅπαντα τά μέλη τοῦ Π.Σ.Ε., δήλωσιν, ἥτις θά διευκρινίζῃ, πώς ἡ ἀλλαγή στάσεως ἡμῶν δύναται νά ἀποφευχθῇ, ἐάν ἡ «κλῆσι γιά ἑνότητα ἐν τῇ μιᾷ πίστει, τῇ μιᾷ εὐχαριστίᾳ καί τῇ κοινῇ ζωῇ τῆς ἀδιαιρέτου Ἐκκλησίας...» (συμπ. 1, σελ. 50) συνδυασθῇ μετά τῆς ἀναγνωρίσεως τοῦ γεγονότος «ὅτι Ἀποστολική Πίστις εἶναι αὐτή ἡ ἰδία Πίστις, τήν ὁποία κατέχει ἡ συγκεκριμένη σήμερα ἱστορική Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία.» (συμπ. 1, σελ. 50).

β) Οὐσιαστική προϋπόθεσις διά τήν ἐπίτευξιν μιᾶς τοιαύτης ἀλλαγῆς στάσεως εἶναι ἡ συμφωνία τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, διά τήν τήρησιν τῶν νέων δεδομένων ὑφ᾿ ὅλων καί ἡ μή ἀναγνώρισις τοῦ βαπτίσματος τῶν Ἀντιχαλκηδονίων, τῶν διαφόρων προτεσταντικῶν Ὁμολογιῶν καί τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν.

γ) Συμφωνοῦντες μετά τοῦ «Ὑπομνήματος» (συμπ. 3, σελ. 51) διά τήν ἀποφυγήν τῶν συμπροσευχῶν καί τῶν συμμετοχῶν εἰς κοινάς λειτουργικάς συνάξεις, δέν ἀποδεχόμεθα ταυτοχρόνως καί τήν ἀθεολόγητον διάκρισιν τῆς Θ΄ Συνελεύσεως τοῦ Π.Σ.Ε. μεταξύ «ὁμολογιακῶν» καί «διομολογιακῶν» προσευχῶν.

Εἰς τό σημεῖον τοῦτον, ἐπιτρέψατέ μοι θεολογικόν προβληματισμόν, ὅστις ἔχει ἀφετηρίαν τά ἐν τῷ «Ὑπομνήματι» (σελ. 33) ἀναφερόμενα περί τοῦ Ἁγίου Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ:

«Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος μετέσχε τῆς ἐναρκτηρίου προσευχῆς (Πρακτικά Συνόδου Φερράρας - Φλωρεντίας, στῆλες 475-478), ὄχι ὅμως γιά νά προαγάγῃ τήν ἑνότητα ὑπό παπικές προϋποθέσεις. Ἀπόδειξις τούτου ὁ σθεναρός του ἀγώνας, ἡ ἀποχώρησις κατόπιν ἀπό τόν διάλογο...».

Ἐάν ὑποθέσωμεν, ὅμως, ὅτι ὁ Ἅγιος Μᾶρκος δέν θά ἐτίθετο ἐνώπιον τῶν παπικῶν προϋποθέσεων, δυνάμεθα νά συμπεράνωμεν, ὅτι θά συνέχιζεν τόν διάλογον, ἔχων συμμετοχήν καί εἰς προσθέτους ἐναρκτηρίους συμπροσευχάς μετά αἱρετικῶν;

Θά ἠδύνατό τις νά κατηγορήσῃ τόν Ἅγιον, διά μή ἐφαρμογήν τῶν Κανόνων τῶν Θεοφόρων Πατέρων;

Ἐάν δέ ἡ προσευχή αὕτη δέν εἶχεν διομολογιακόν ἦθος, ἀλλά ἦτο τό γνωστόν ἁγιογραφικόν κείμενον τῆς «Κυριακῆς προσευχῆς», θά ἐκρίνετο ὁ Ἅγιος ὡς παράβατης τῶν Κανόνων;

Θά ἠδύνατο, τότε, μία τοιαύτη ἐναρκτήριος προσευχή νά μήν θεωρηθεῖ Ὀρθοδόξως ἀπαράδεκτος;

Θἀ ἠδύνατο, τότε, καί μόνον τότε, νά γίνῃ κατανοητή ἡ ταύτισις τοῦ «συνεύξασθαι» καί τοῦ «συνιερουργεῖν» τῶν ὑπομνηματιστῶν τῶν Ἱερῶν Κανόνων Ζωναρᾶ καί Ἀριστίωνος;

- «Ἤ τό συνεύξασθαι ἀντί τοῦ ἱερουργῆσαι παραληφθήσεται» (Ζωναρᾶς, Σύνταγμα Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων, Ράλλη-Ποτλῆ, σελ. 15).

- «Ὁ συνευχόμενος, ἤτοι συλλειτουργῶν» (Ἀριστίων, Σύνταγμα Θείων καί Ἱερῶν Κανόνων, Ράλλη-Ποτλῆ, σελ. 15) καί νά διαφοροποιηθῇ ἡ ἐναρκτήριος προσευχή τοῦ Ἁγίου Μάρκου, ἀπό οἱανδήποτε μορφήν συλλειτουργίας, ἥτις μόνον ἐν τῇ πλήρει ἑνότητι θά δύναται νά πραγματοποιηθῇ;

Ὑποβάλλομεν τά ἀνωτέρω ἐρωτήματα πιστεύοντες ὅτι:

- «Ἡ ἕνωσις, ἄν ποτε γίνῃ, δέν θά εἶναι ἀποτέλεσμα συμφυρμοῦ, ἀλλά καρπός προσευχῆς, πιστότητος στήν Ὀρθόδοξο αὐτοσυνειδησία μας καί κυρίως δῶρο τοῦ Παναγάθου Θεοῦ» (Ὑπόμνημα, σελ. 54), καί

- Ἐάν ὡς δῶρο τοῦ Θεοῦ γίνῃ ἀποδεκτόν ὑπό τῶν μελῶν τοῦ Π.Σ.Ε. «ὅτι ἡ ἀποστολική Πίστις εἶναι αὐτή ἡ ἰδία Πίστις, τήν ὁποία κατέχει ἡ συγκεκριμένη σήμερα ἱστορική Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία», δέον ὅπως ἔχωμεν ἑτοιμότητα, διά τήν οἱανδήποτε συνέχειαν, προτάσσοντες θεολογικάς θέσεις ἐνώπιόν των.

δ) Ἐπαναλαμβάνοντες τήν συμφωνίαν ἡμῶν μετά τῶν θέσεων τοῦ «Ὑπομνήματος», τονίζομεν τήν ἀντίθεσίν μας πρός τήν:

- Προτεσταντικήν ἐκκλησιολογίαν περί «ἀοράτου» Ἐκκλησίας,

- Ἐπέκτασιν τῆς διαχριστιανικῆς ἑνότητος καί εἰς ἄλλας θρησκείας,

- Ἀναγνώρισιν ἀντιευαγγελικῶν ἠθικῶν ἐπιλογῶν,

- Ὁμογενοποίησιν τῶν «Ἐκκλησιῶν - μελῶν» τοῦ Π.Σ.Ε.,

- Περαιτέρω παράτασιν τῆς μορφῆς παρουσίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τό Π.Σ.Ε. ἐν τῷ ἐνυπάρχοντι δομικῷ σχήματι.

Εὐχαριστοῦντες διά τήν τιμητικήν ἀποστολήν τοῦ κειμένου, καί ἐπαινοῦντες τήν ὅλην προσπάθειαν, εὐχόμεθα πᾶσαν εὐλογίαν παρά τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ, καί διατελοῦμεν,

 

Μετά τῆς ἐν Κυρίῳ ἀγάπης καί

πάσης τιμῆς, ἐν σεβασμῷ,

 

Ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

† Ο ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΠΑΥΛΟΣ

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας