Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

ΕΟΡΤΙΟΝ ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 2008

 

Ἐν Βούλᾳ τῇ 28ῃ Δεκεμβρίου 2007

Ἀριθμ. Πρωτ. 2120

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΓΛΥΦΑΔΑΣ, ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ, ΒΟΥΛΑΣ,

ΒΟΥΛΙΑΓΜΕΝΗΣ & ΒΑΡΗΣ

ΠΑΥΛΟΣ

 

Πρός

τό Χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

 

Ἀδελφοί μου καί τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Τό νέο ἔτος στό ὁποῖο εἰσήλθαμε ἔγινε δεκτό μέ πανηγυρικές ἑορταστικές ἐκδηλώσεις. Ὅλοι εὔχονται νά εἶναι εὐτυχισμένο καί προσδοκοῦν κάτι καλύτερο ἀπό τό νέο χρόνο. Ὁ χρόνος ὅμως μόνος του εἶναι μία ἀφηρημένη ἔννοια καί δέν ἔχει τή δυνατότητα νά ἀλλάξει τίποτε, ἐνῶ ταυτόχρονα τρέχει καί κινεῖται ἀσταμάτητα πρός τό ἀναπόφευκτο τέλος, τόν θάνατο.

Κατά τὀν προφήτη Σολομώντα, ὑπάρχει ὁ κατάλληλος καιρός γιά κάθε πράγμα. Ὁ χρόνος τῆς ζωῆς μας εἶναι ὁ καιρός γιά νά ἁγιαστοῦμε. Ἡ μόνη αἰτία πού ζοῦμε αὐτό τό λεπτό εἶναι γιά νά ἁγιαστοῦμε μέσα σέ αὐτό τό λεπτό καί νά ἁγιάσουμε αὐτό τό λεπτό. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς τονίζει πώς ὁ Θεός εἶναι «ὑπεραιώνιος». Οἱ χριστιανοί νικοῦν τόν χρόνο, ἀφοῦ ὁ Θεός εἶναι πέρα ἀπό τόν χρόνο. Καί συνεχίζει ὁ ἴδιος ἱερός συγγραφέας: «Κάθε ἀρετή, ἐπειδή ἔχει τόν Θεό γεννήτορα, εἶναι ἀρχαιότερη ἀπό τόν χρόνο», «Τά παρόντα δέν ὑφίστανται οὐσιωδῶς, φαίνονται γιά λίγο καί παρέρχονται, κι ἄν θελήσει νά τά κατέχει κάποιος, δέν θά μπορέσει ποτέ, ἀφοῦ κι ὁ κόσμος παρέρχεται κι ἐμεῖς παρερχόμεθα».

Ὁ δέ Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, προσθέτοντας κάλλος στήν ἔννοια τοῦ χρόνου λέγει:

«Οἱ ἄνθρωποι τιμοῦν τά παιχνίδια τῆς ζωῆς, μερικοί τό χρυσάφι, μερικοί τό ἀσήμι κι ἄλλοι τά πλούσια τραπέζια. Ἄλλοι κλωστές μεταξωτές κι ἄλλοι χωράφια καί κοπάδια. Γιά μένα μεγάλος πλοῦτος εἶναι ὁ Χριστός. Καί εἴθε ἡ ψυχή μου γυμνή καί καθαρή νά Τόν δεῖ. Τά ὑπόλοιπα ἄς τά κρατήσει ὁ κόσμος». «Προτιμότερο εἶναι, ἐνῶ εἶσαι σοφός, νά ὑποχωρεῖς ἀπό καλωσύνη, παρά, ὄντας ἀμαθής, ἀπό τό θράσος πού ἔχεις, νά θεωρεῖς τόν ἑαυτό σου ἀνώτερο ἀπ᾿ ὅ,τι εἶναι». Καί προτείνει τρόπους γιά νά κερδίσουμε τόν χρόνο καί νά ξεπεράσουμε τήν ἀγωνία του: «Εἶναι ἀνώτερος ἀπό τόν θάνατο ἐκεῖνος πού σκέπτεται τόν Θεό στή ζωή του». «Προτιμότερο εἶναι νά σκέπτεται κανείς τόν Θεό, παρά νά ἀναπνέει». «Τίποτε ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους δέν μένει τό ἴδιο μέχρι τό τέλος, οὔτε τό κακό, οὔτε τό καλό. Δίπλα-δίπλα εἶναι οἱ δρόμοι». Μέ τόν χρόνο πού περνάει «ὁ φόβος λιγοστεύει τήν κακία, καί ὁ φθόνος μειώνει τήν ἀρετή. Ὁ Χριστός θέλει καί τά δύο νά ὑποχωροῦν, ὥστε νά τείνουμε πρός τόν οὐρανό ἀτενίζοντας Ἐκεῖνον». «Εἶναι εὐτυχισμένος ὅποιος τά τοῦ Θεοῦ μυστήρια γνωρίζει καί μένει καθημερινά ἁγνός καί μέ καθαρμούς ἁγνίζει τήν ψυχή του, ἀπό τό σῶμα του διώχνει μακριά κάθε ρύπο καί μέ στεφάνι ὅλων τῶν ἀρετῶν στεφανώνει τήν κεφαλή του, καί ἔτσι τρέχοντας μέ ζῆλο, ὑπηρετεῖ τόν Κύριο». «Ἄν εἶσαι Μωϋσῆς, μπές μέσα στή νεφέλη, μίλησε στόν Θεό, ἄκουσε φωνή καί δέξου νόμο καί νομοθέτησε. Ἄν πάλι εἶσαι Ἀαρών, ἀνέβα μαζί ἀλλά μεῖνε ἔξω ἀπό τή νεφέλη, κοντά. Ἄν εἶσαι κάποιος... ἀπό τή γερουσία καί ἀπό τούς Ἑβδομήκοντα, στάσου ἀκόμη πιό μακριά, παίρνοντας τήν τρίτη θἐση στή στάση. Ἄν ὅμως εἶσαι ἕνας ἀπό τόν λαό καί τό πλῆθος... μεῖνε κάτω καί ἄκουε τή φωνή μόνο, καί αὐτήν, ἀφοῦ ἁγνίσεις καί καθαρίσεις τόν ἑαυτό σου».

Ὁ Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής αὐξάνει τόν τόνο τῆς πανηγυρικῆς μεταμορφώσεως τοῦ χρόνου: «Ὁ Θεός ὡς πρός τή φύση Του εἶναι πέρα ἀπό ἀρχή καί τέλος, ἀλλά κάνει αὐτούς πού ἀπό τη φύση τους ἔχουν ἀρχή καί τέλος, ἄναρχους καί ἀθάνατους».

Τήν ὁριστική, τέλος, ὀρθόδοξη θέση, γιά τήν ἀδυναμία τοῦ χρόνου νά ὁρίσει καί περιορίσει τή ζωή μας, δἰνει καί πάλι ὁ θεοφόρος Παλαμᾶς: «Οἱ Ἅγιοι, μολονότι κατά τή φύση τους εἶναι κτιστοί, ὀνομάζονται ἄκτιστοι καί ἄναρχοι, ἀπό τήν ἀναπαυμένη σ᾿ αὐτούς χάρη τοῦ Θεοῦ καί πού πρόκειται νά εἶναι μαζί τους αἰώνια». Οἱ Ἅγιοι «ὅταν ζοῦν ἀποκτοῦν τά πάντα», ἀφοῦ ζοῦνε μέσα στά πάντα, πού εἶναι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ, «κι ὅταν πεθαίνουν κληρονομοῦν τά πάντα». «Κληρονομοῦν καί τόν οὐρανό καί τή γῆ. Ὅταν ζοῦν κρύβονται, γιά νά μήν τούς γνωρίζουν οἱ ἄνθρωποι, κι ὅταν πεθαίνουν, τούς γνωρίζουν ὅλοι». «Θά εἶναι ὁ Θεός τά πάντα στά πάντα, κατά τόν καιρό τῆς ἀποκαταστάσεως, δέν θά εἴμαστε πλέον πολλά, ὅπως τώρα πού μέ τά πάθη μας δέν φέρουμε σχεδόν τίποτε ἀπό τόν Θεό, ἀλλά θά εἴμαστε χωρητικοί ὁλόκληρου τοῦ Θεοῦ καί μόνου τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ αὐτή εἶναι ἡ τελείωση, πρός τήν ὁποία σπεύδουμε». Κορωνίς ὅλων αὐτῶν εἶναι πώς ὁ Θεός, μέσα στήν ἀπέραντη ἀγάπη Του, δέν σταματᾶ ποτέ τό ἔργο Του καί «θεώνει τούς θεουμένους».

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ὁλόθερμες καί καρδιακές εὐχές πρός ὅλους καί τίς οἰκογένειές σας, ἐπί τῷ νέῳ ἔτει, γιά νά ζεῖτε ἀπό τώρα μέσα στόν χῶρο τῆς ἀτέλειωτης καί ἄχρονης ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.

 

Ο ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΠΟΙΜΕΝΑΡΧΗΣ ΣΑΣ

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΓΛΥΦΑΔΑΣ ΠΑΥΛΟΣ

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας