Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

ΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΥΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

 

Σύνοψη τῆς εἰσηγήσεως τοῦ κ. Μιχαήλ Ράλλη, Ἐπίκουρου Καθηγητή τοῦ Τμήματος Φαρμακευτικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, στό Ἀντιαιρετικό Σεμινάριο τῆς Ι.Μ. Γλυφάδας, Ε. Β. Β. & Β.

 

Κυριολεκτικά στίς ἡμέρες μας κατακλυζόμαστε ἀπό μεθόδους οἱ ὁποῖες διατείνονται ὅτι μποροῦν νά θεραπεύσουν καί ὀνομάζονται «ἐναλλακτικές» ἤ «συμπληρωματικές». Οἱ πλέον διαδεδομένες ἀπό αὐτές εἶναι: ἡ ὁμοιοπαθητική, ὁ βελονισμός, ἡ χειροπρακτική, ἡ ὀστεοπαθητική, ἡ ρεφλεξολογία, τό ρέικι, τό σιάτσου, ἡ ἀρωματοθεραπεία, ἡ ἀγιουρβέδα, ὁ διαλογισμός, ἡ γιόγκα, ἡ φυσιοπαθητική, ἡ νηστειοθεραπεία, ἡ βοτανοθεραπεία.

Τά κοινὰ χαρακτηριστικὰ τους εἶναι ὅτι ἀναφέρουν ὅτι εἶναι «ἐνεργειακὲς καὶ ὁλιστικὲς θεραπεῖες», ὅτι βλέπουν ἀσθενῆ καὶ ὄχι ἀσθένειες καὶ μάλιστα, κατὰ περίπτωση, ὅτι εἶναι οἰκονομικές, ὅτι – ἀντίθετα ἀπὸ τὰ φάρμακα – δὲν βλάπτουν τὸν ὀργανισμό. Οἱ αἰτίες τῶν ἀσθενειῶν κατ᾽ αὐτοὺς ὀφείλονται συνήθως σὲ «κακὴ ροὴ τῆς ἐνέργειας» στὸν ἀσθενῆ. Στήν «ἐνέργεια» αὐτὴ δίδουν πολλὰ ὀνόματα, ὅπως τσι, συμπαντικὴ ἐνέργεια, αἰθερικὴ ἐνέργεια, πράνα, κουνταλίνι, ζωικὸ μαγνητισμό, ἁπλὴ οὐσία.

Ἡ ἐπιστημονική ἰατρική βλέπει τόν ἄνθρωπο ἐξ ὁρισμοῦ ὡς ὅλον, δεδομένου ὅτι σύμφωνα μέ τόν Παγκόσμιο Ὀργανισμό τῆς Ὑγείας, ἡ ὑγεία εἶναι «τό ἀρίστως ἔχειν σέ σωματικό, πνευματικό καί κοινωνικό ἐπίπεδο» καί ἐξετάζει τόν κάθε ἀσθενῆ κατά περίπτωση, καί ὄχι τίς ἀσθένειες – οἱ ἀσθένειες μελετῶνται σέ ἐρευνητικό ἤ κλινικό ἐπίπεδο ὡς φαινόμενα. Ἀντιθέτως, οἱ λεγόμενες ἐναλλακτικές θεραπεῖες ἤ, σύμφωνα μέ τόν Ἰατρικό Σύλλογο Ἀθηνῶν, «Ἀνορθόδοξες Θεραπευτικές Μέθοδοι» (ΑΝ.ΘΕ.Μ.) «στηρίζονται σέ πεπαλαιωμένα καί μυθώδη δεδομένα, ἀπουσιάζει ἀπό αὐτές ἡ αὐστηρή ἐπιστημονική μεθοδολογία, βασίζονται σέ ἀναπόδεικτες ἀρχές, οἱ ὁποῖες κατά κανόνα εὑρίσκονται στόν χῶρο τοῦ φανταστικοῦ καί δέν ἀξιοποιοῦν τίς σύγχρονες ἐξελίξεις καί μεθόδους τῆς ἐπιστήμης». Πληροῦν δηλαδή ὅλα τά κριτήρια χαρακτηρισμοῦ αὐτῶν ὡς ψευδοεπιστημῶν καί δέν ἀναγνωρίζονται ἀπό τήν ἐπιστημονική κοινότητα, ὅπως ἐπίσημα καί καθιερωμένα Πανεπιστήμια, ἐπίσημους ἐπιστημονικούς φορεῖς καί συλλόγους. Στηρίζονται ἐν πολλοῖς στήν ἄγνοια τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος κακῶς νομίζει ὅτι ὅταν – γιά παράδειγμα – δέν πονάει, τότε ἔχει θεραπευθεῖ καί ἡ ἀσθένειά του (βελονισμός), ἤ ὅτι λαμβάνει φυσικὰ φάρμακα ἐνῶ λαμβάνει στὴν οὐσία τὸ τίποτε (ὁμοιοπαθητικὴ).

Στίς ἐναλλακτικές ὀνομαζόμενες θεραπεῖες, ἐάν ὑπάρξει θεραπευτικό ἀποτέλεσμα, αὐτό ἀφορᾶ αὐτοϊάσιμα – κοντά στό 80% τῶν ἀσθενειῶν ἐμπίπτουν σέ αὐτή τήν κατηγορία – ψυχοσωματικά καί νευροφυτικά νοσήματα. Το ἀποτέλεσμα ὀφείλεται στόν μηχανισμό τοῦ εἰκονικοῦ φαρμάκου (placebo), τό ὁποῖο δρᾶ μέσω αὐθυποβολῆς.

Πολὺ συχνὰ οἱ μέθοδοι αὐτές, ἐκτὸς τῆς πνευματικῆς βλάβης τὴν ὁποία προκαλοῦν, ἔχοντας ἄμεση σχέση μὲ αἱρετικὰ συστήματα, δροῦν εἴτε ἄμεσα ἐπιβλαβῶς γιὰ τὴν ὑγεία λόγῳ τῆς φύσεως αὐτῶν, μὲ συνέπειες ὅπως: τραυματισμοὶ νεύρων, λοιμώξεις, τοξικότητα, ἀδυναμία, εἴτε πολὺ συχνὰ ἔμμεσα, λόγῳ τῆς μὴ παροχῆς τῆς ἐνδεδειγμένης ἰατρικῆς θεραπείας ἐγκαίρως, μὲ ὀδυνηρὰ γιὰ τὸν ἀσθενῆ ἀποτελέσματα, τὰ ὁποῖα μπορεῖ νὰ φθάσουν ἕως καὶ τὴν ἀπώλεια τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς.

Ἡ κλασσικὴ ἰατρικὴ μπορεῖ, ὡς ἀνθρώπινη ἐφηρμοσμένη ἐπιστήμη, νὰ ἔχει καὶ λάθη, ὅμως διαρκῶς ἐρευνᾶ καὶ προοδεύει, προσφέροντας ὑπεύθυνη οὐσιαστικὴ φροντίδα σὲ ἑκατομμύρια ἀσθενῶν, τόσο σὲ διαγνωστικὸ ὅσο καὶ θεραπευτικὸ ἐπίπεδο. Ἀντίθετα μὲ τὶς ἐναλλακτικὲς ὀνομαζόμενες θεραπεῖες, ἡ κλασσικὴ ἰατρικὴ ἀκολουθεῖ συγκεκριμένη ἀδιάβλητη ἀντικειμενικὴ μεθοδολογία, ἡ ὁποία δὲν ἀφήνει ἀμφισβητήσεις καὶ, κατὰ συνέπεια, ὡς δῶρο Θεοῦ ὀφείλουμε νὰ τὴν ἐμπιστευόμαστε.

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας