Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 2013

 

Ἐν Βούλᾳ τῇ 5ῃ Αὐγούστου 2013

Ἀριθμ. Πρωτ. 824

 

Πρός

τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ,

Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης

 

Ἀγαπητά μου τέκνα ἐν Κυρίῳ,

«Τείχισόν μου τάς φρένας, Σωτήρ μου, τό γάρ τεῖχος τοῦ κόσμου ἀνυμνῆσαι τολμῶ». Μέ τά παρακλητικά λόγια αὐτά, ὁ συγγραφέας τοῦ Οἴκου τῆς σημερινῆς ἑορτῆς ἀπευθύνεται πρός τόν Χριστό καί ζητεῖ νά τοῦ χορηγηθεῖ ἕνα τεῖχος προστασίας στό νοῦ του, ἀπό τίς περιττές σκέψεις καί λογισμούς, προκειμένου νά ἀνυμνήσει Αὐτήν, τήν Παναγίαν μας, πού εἶναι τό τεῖχος τῆς προστασίας τοῦ κόσμου.

Τά τείχη εἶναι πάντοτε τά ὀχυρά μιᾶς πόλεως, καί χωρίς ἰσχυρά τείχη, οἱ πόλεις παραδίδονται στούς ἐχθρούς. Ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, κατά παράλληλο τρόπο, εἶναι τό ἰσχυρό τεῖχος πού τόν προστατεύει ἀπό τίς ἐπιθέσεις καί προσβολές τῶν ἀνιέρων καί πονηρῶν λογισμῶν. Ἡ στροφή τοῦ νοῦ στόν Θεό τόν χαριτώνει καί τόν κάνει καθαρό καί θεοφόρο, μέ ἀποτέλεσμα ὁ Σωτήρ νά τειχίζει ὅλη τήν ὑπόστασή μας, μέ κορυφαῖα κέντρα τό νοῦ καί τήν καρδιά μας.

Ἡ πρώτη Εὔα ἄνοιξε τόν δρόμο τῆς ὑποδουλώσεως τῶν φρενῶν, τοῦ νοῦ δηλαδή, στούς ἀντιθέους λογισμούς. Ἡ Παναγία ὅμως θέτει τεῖχος στίς προσβολές καί γίνεται: «προστασία τῶν χριστιανῶν», «τεῖχος καταφυγῆς», «τεῖχος ἀπροσμάχητον», «φρουρά ἀσφαλεστάτη», «πύργος ἀσφαλείας».

Οἱ δομές τοῦ κόσμου, πολιτικές καί οἰκονομικές, ὅπως διαπιστώνουμε καί μέσα ἀπό τήν παρούσα κρίση, ἀπέδειξαν πώς εἶναι ἀνίκανες γιά νά δώσουν λύσεις προστασίας καί ἀσφαλείας στήν ἀγωνιώδη ἀναζήτηση τῶν λαῶν τῆς γῆς γιά τόν ἀβέβαιο καθημερινό βηματισμό στό παρόν, καί φυσικά δέν μποροῦν νά ποῦν κάτι γιά τό σίγουρα τραγικό αὔριο, πού χωρίς τόν Χριστό ἔχει προοπτική του μόνο τόν θάνατο.

Κι ἔρχεται αὐτή ἡ ἑορτή, νά δώσει ἀπαντήσεις στό ἀβέβαιο παρόν καί στό τραγικό μέλλον. Ἡ ζωή καί ἡ κοίμηση τῆς Θεοτόκου προβάλλουν πρακτικά τόν δρόμο τῆς ὑπερβάσεως, τῆς ἀγωνίας γιά τό σήμερα καί τό αὔριο. Ἡ προστασία τῆς Παναγίας, κατά τόν Ἃγιο Ἰωάννη τόν Δαμασκηνό, καλύπτει ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος, ἀπό τούς πρωτοπλάστους μέχρι σήμερα.

Στόν δεύτερο λόγο του γιά τήν Κοίμηση, μέ τρόπο παραστατικό, περιγράφει τούς πρωτοπλάστους νά ἀπευθύνονται στήν Παναγία, κατά τήν ὥρα τῆς ἐκδημίας Της, μέ τούς ἀκόλουθους λόγους: «Ἐσύ μακαρία, κόρη, τῆς παραβάσεώς μας τά ἐπιτίμια ἔλυσες, ἐσύ τά τοῦ θανάτου διέρρηξας δεσμά, ἐμεῖς κλείσαμε τόν Παράδεισο, καί φέραμε στόν κόσμο τά λυπηρά, μαζί σου ἀπό τά λυπηρά ἐπανήλθαμε στά χαρούμενα».

Ὁ Ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας ἐξετάζει τή σχέση Χριστοῦ καί Θεοτόκου, σχέση Μητέρας καί Υἱοῦ, προκειμένου νά ἀντιληφθοῦμε καλύτερα τό γεγονός τῆς δικῆς μας ἑνώσεως μέ τόν Χριστό, ὅταν κοινωνοῦμε τό Σῶμα καί τό Αἷμά Του. Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος εἶχε ἑνωθεῖ πράγματι μέ τόν Χριστό, ἀφοῦ ἔγινε τό ὄργανο τῆς δημιουργίας τῆς ἀνθρώπινης φύσεως τοῦ Χριστοῦ. Γιά τόν λόγο αὐτό, τό Ἅγιο σῶμα Της δέν ἦταν δυνατό νά δεχθεῖ τή φθορά. Ἔτσι, τρεῖς μέρες μετά τήν Κοίμησή Της, καί τό σῶμα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου μετατίθεται στόν Παράδεισο. Ἡ Μετάσταση τῆς Θεοτόκου, ὅπως τήν ἑορτάζει καί τήν θεολογεῖ ἡ Ἑκκλησία, προκαταλαμβάνει τήν ἀνάσταση ὅλων τῶν ἀνθρώπων.

Αὐτή εἶναι καί ἡ προοπτική τῆς ζωῆς μας, ἀφοῦ δέν ἀνίσταται μόνο ὁ Χριστός, ἀλλά καί ὅσοι ἑνώθηκαν μαζί Του. Τό γεγονός αὐτό ἀλλάζει ὅλη τή ζωή μας. Ἡ ἐλπίδα μας εἶναι πλέον ὁ Χριστός καί ὄχι τά φθαρτά συστήματα τοῦ κόσμου. Αὐτή εἶναι καἰ ἡ θέση τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Δαμασκηνοῦ, πού γράφει στόν πρῶτο λόγο του, γιά τήν Κοίμηση τῆς Θεοτόκου: «Ἐντεῦθεν οὐ θάνατον τήν ἱεράν σου μετάστασιν λέξομαι, ἀλλά κοίμησιν ἤ ἐκδημίαν ἤ ἐνδημίαν εἰπεῖν οἰκειότερον. Ἐκδημοῦσα γάρ τῶν τοῦ σώματος, ἐνδημεῖς πρός τά κρείττονα».

Καί προσθέτει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός: «Ὁ Χριστός, μέ τήν ἀνάστασή Του, ἔγινε πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ ἀνθρώπινου γένους, θά γίνει κατά τούς ἐσχάτους χρόνους, ὅταν ὁ Χριστός θά φανερωθεῖ καί πάλιν. Ὁ θάνατος καί ἡ ἀνάσταση τῆς Θεοτόκου εἶναι δηλωτικός σταθμός τῆς παγγενοῦς ἀναστάσεως».

Ὅπως γιά τόν Χριστό, ἔτσι καί γιά τήν Παναγία, καί γιά τόν κάθε πιστό, ὁ θάνατος δὲν εἶναι τό τέλος τῆς ζωῆς του, δὲν εἶναι ἀφανισμός του, εἶναι κοίμηση καί ἀπαρχή μιᾶς νέας ζωῆς. ὅπως λέγεται καί σὲ ὕμνο τῆς ἑορτῆς: «θνήσκουσα, σὺν τῷ Υἱῷ ἐγείρεται διαιωνίζουσα». Πεθαίνοντας, δηλαδή, ἀνασταίνεται καί ζεῖ αἰώνια μὲ τόν Υἱό της. Ἔτσι καί ὁ πιστός, πού ζεῖ μὲ πίστη στόν Χριστό, εἰσέρχεται σὲ μία νέα προοπτική ἀθάνατης ζωῆς.

Εὔχομαι σέ ὅλους σας, νά ζήσουμε αὐτό πού βίωσε ἡ Θεοτόκος καί βιώνεται ἀπό κάθε πιστό πού δέχεται καί ἐφαρμόζει στή ζωή του τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί μιμεῖται τήν ταπείνωσή Της.

 

Μέ πατρικές ἑόρτιες εὐχές, ἐν Κυρίῳ,

Ὁ Ἐπίσκοπος καί Ποιμενάρχης Σας.

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ, Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης

ΠΑΥΛΟΣ ὁ Α΄

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας