Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΠΕΡΙ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΟΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

του Δρ. Γεωργίου Κρίππα

 

Μου ετέθη το κάτωθι ερώτημα και εζητήθη η επ᾿ αυτού επιστημονική μου άποψη:

«Εν όψει του άρθρου 16 παρ. 2 του Συντάγματος, το οποίον μεταξύ άλλων ορίζει ότι η βασική αποστολή της παιδείας του ελληνικού κράτους είναι η ανάπτυξη εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως των Ελλήνων και εν όψει της υφισταμένης νομολογίας των ελληνικών δικαστηρίων, καθώς και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υφίσταται κατά νόμον περιθώριον απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών των μαθητών που ανήκουν εις την Ορθόδοξο Χριστιανική Θρησκεία; Και εν αρνητική περιπτώσει ποίες οι συνέπειες δια τον γονέα ή κηδεμόνα, ο οποίος ζητεί την απαλλαγήν του τέκνου του από το μάθημα των Θρησκευτικών, δηλώνοντας ότι το εν λόγω τέκνο του ανήκει εις τους δικαιουμένους απαλλαγής εκ του μαθήματος τούτου μαθητάς, ενώ πρόκειται περί μαθητού Χριστιανού Ορθοδόξου;»

Επί του ως άνω ερωτήματος η άποψή μου είναι η κάτωθι, την οποίαν έχω διατυπώσει πλειστάκις και δημοσία και εις ειδικόν έργο που έχω εκδώσει (Κρίππα, «Η συνταγματική κατοχύρωση του μαθήματος των Θρησκευτικών», Αθήνα 2001) και του οποίου το κύρος δεν έχει αμφισβητηθεί εγκύρως (δηλ. με επιστημονικά δεδομένα αντίστοιχα των όσων παραθέτω) από κανέναν μέχρι σήμερον:

1. Η προαναφερόμενη διάταξη του Συντάγματος είναι απόλυτη και καταλυτική και δεν αφήνει κανένα περιθώριο διαφορετικής ερμηνείας από οποιονδήποτε. Η άποψη αυτή δεν είναι μόνον ιδική μου. Έχει επικυρωθεί από σειράν αποφάσεων του Συμβουλίου Επικρατείας, ήτοι:

Α) Η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας 2256/1995 αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το μάθημα των Θρησκευτικών δια τους Χριστιανούς Ορθοδόξους μαθητάς είναι υποχρεωτικό και δεν παραβιάζεται η θρησκευτική τους ελευθερία, καθ᾿ όσον δεν τους μεταβάλλει κατά τίποτε το θρησκευτικό τους πιστεύω. Προσθέτει δε ότι των μαθητών αυτών υποχρεωτική είναι η συμμετοχή και εις την σχολική προσευχή και εις τον εκκλησιασμόν.

Β) Η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας 2176/1998 ακυρώνει πράξη του Υπουργού Παιδείας, η οποία περιόριζε τις ώρες διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών και ορίζει (η απόφαση του Συμβ. Επικρατείας) ότι το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει, να διδάσκεται εις ικανόν αριθμόν ωρών εβδομαδιαίως, θεωρεί δε την μείωση των ωρών διδασκαλίας του ως αντισυνταγματική.

Γ) Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της 20.6.2007 (υπόθεση Folgero κατά Νορβηγίας, προσφυγή Νο 15472/02, δημοσιευομένη εις ελληνικήν μετάφραση εις το περιοδικό «Επιθεώρησις Δημοσίου και Διοικητικού Δικαίου» 2009 σελ. 257 επ.) δέχεται ότι απαλλαγή από το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει, να χορηγείται μόνον εις τους αλλοθρήσκους και όχι εις τους ομοθρήσκους (υπ᾿ όψιν ότι εις την Νορβηγία δεν υπάρχει χωρισμός κράτους-Εκκλησίας, η δε Χριστιανική Εκκλησία είναι κρατική).

Δ) Το μάθημα των Θρησκευτικών προστατεύεται επίσης και από το άρθρον 2 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (κυρωθείσης υπό της Ελλάδος δια του Ν. 53/74) Ε) Το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων συμμορφούμενο προς τα ως άνω εξέδωσε τις εγκυκλίους υπ᾿ αριθ. Φ12/977/109744/26.8.2008 και 104071/Γ2/4.8.2008, δια των οποίων διευκρινίζει (και επιτάσσει) ότι από το μάθημα των Θρησκευτικών απαλλάσσονται μόνον οι αλλόθρησκοι ή οι ετερόδοξοι. Και όχι οι ομόδοξοι (δηλ. όχι οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι).

Κατ᾿ ακολουθίαν των ανωτέρω, οποιοσδήποτε γονεύς ή κηδεμών ζητήσει απαλλαγήν του τέκνου του από το μάθημα των Θρησκευτικών πρέπει απαραιτήτως να είναι ετερόθρησκος ή ετερόδοξος (και όχι Ορθόδοξος). Εννοείται ότι, εάν δηλώσει ότι το τέκνο του εμπίπτει εις τους απαλλασσομένους από το μάθημα αυτό, χωρίς αυτό να είναι αλήθεια (δηλ. είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και όχι ετερόδοξος ή ετερόθρησκος), τότε προκύπτει ότι υποβάλλει εις το σχολείο ψευδή βεβαίωση ενώπιον δημοσίας αρχής. Ως γνωστόν, η πράξη αυτή τιμωρείται ποινικώς δια φυλακίσεως τριών μηνών έως πέντε ετών (νόμος 1599/86 άρθρον 22 παράγραφος 6). Την δήλωση αυτήν ο αρμόδιος διευθυντής του σχολείου δεν δικαιούται κατά νόμον να την δεχθεί και να απαλλάξει τον μαθητήν από το ως άνω μάθημα. Επί πλέον υποχρεούται (εκ του άρθρου 37 παρ. 2 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας) να αναφέρει εις τον εισαγγελέα της περιοχής του την υποβολή της εν λόγω ψευδούς βεβαιώσεως υπό του ψευδομένου γονέως ή κηδεμόνος. Αν δεν αναφέρει το δεδομένο αυτό εις τον Εισαγγελέα, τότε διώκεται ποινικώς δια παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικος (υπόθαλψη εγκληματίου). Φυσικά η υποχρέωση του γονέως ή κηδεμόνος να δηλώσει ότι δεν είναι ορθόδοξος δεν παραβιάζει τα απόρρητα προσωπικά δεδομένα, αφού θα υποβληθεί εις τον διευθυντήν του σχολείου μόνον και θα τηρηθεί ως υπηρεσιακό απόρρητο μη γνωστοποιητέο σε κανέναν τρίτον.

Εφίσταται επομένως η προσοχή των κ.κ. εκπαιδευτικών επί τοιούτων ψευδών δηλώσεων γονέων ή κηδεμόνων, οι οποίοι χρησιμοποιούν τοιαύτα τεχνάσματα δια να απαλλάξουν τα τέκνα των από ένα επί πλέον μάθημα και όχι δια λόγους θρησκευτικής ελευθερίας, διότι δημιουργούνται ποινικές ευθύνες και μάλιστα βαρύτατες και δια τον γονέα ή κηδεμόνα και δια τον διευθυντήν του σχολείου.

Συμπέρασμα: Εφ᾿ όλων των ως άνω η επιστημονική μου άποψη είναι ότι τυγχάνουν αξιόποινες και διώκονται ποινικώς οι εξής πράξεις:

Α) Η υπό γονέως ή κηδεμόνος αίτηση προς διευθυντήν σχολείου περί απαλλαγής του τέκνου του από το μάθημα των Θρησκευτικών, εφ᾿ όσον δηλώνει ότι το εν λόγω τέκνο του εμπίπτει εις τους δικαιουμένους απαλλαγής, ενώ αυτό είναι ανακριβές (δηλ. ενώ ο δηλών είναι Χριστιανός Ορθόδοξος). Δια τον λόγον αυτόν θα πρέπει απαραιτήτως να δηλώνει ότι δεν είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και αυτό να το απαιτεί ο διευθυντής του σχολείου (Νόμος 1599/86 άρθρον 22 παρ. 6).

Β) Η υπό διευθυντού σχολείου χορήγηση απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών βάσει της ως άνω ψευδούς βεβαιώσεως (Κώδιξ Ποινικής Δικονομίας άρθρον 37 παρ. 2, Ποινικός Κώδιξ άρθρον 231). Μη αποκλειομένης της ποινικής διώξεως του διευθυντού του σχολείου και ως συνεργού ή συναυτουργού της υποβολής ψευδούς βεβαιώσεως, εφ᾿ όσον συντρέξουν οι επί πλέον προϋποθέσεις.

Γ) Επισημαίνω, επ᾿ ευκαιρία, ότι οι εντεύθεν ποινικές ευθύνες του διευθυντού του σχολείου (ο οποίος θα δεχθεί τυχόν την ως άνω ψευδή βεβαίωση ως αληθή και θα χορηγήσει απαλλαγή σε μαθητή που δεν την δικαιούται) είναι βαρύτατες και προς απόδειξη τούτου επισυνάπτω λίαν πρόσφατη επιστημονική μελέτη δημοσιευομένην σε έγκυρο νομικό περιοδικό, η οποία αναλύει εν πάσει λεπτομερεία το εν λόγω δεδομένο και επεξηγεί τις βαρείες ποινικές ευθύνες των δημοσίων υπαλλήλων.

Αθήνα 26 Νοεμβρίου 2009

 

Δρ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΡΙΠΠΑΣ

ΚΑΘΗΓ. ΕΛΕΥΘ. ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

ΚΟΝΔΥΛΗ 35

17455 ΑΛΙΜΟΣ

τηλ. 2111029275

κιν. 6948240140

e-mail: gm@aepi.gr

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας