Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ 21-08-2007. ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ, ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΛΥΦΑΔΑΣ κ. ΠΑΥΛΟΥ

 

Ἐκ τοῦ Γραφείου Τύπου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Ἀριθμ. Πρωτ. 1441

 

ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ Τῌ ΕΟΡΤῌ
ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ 2007

 

Πρός

τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, Γλυφάδας, Ἑλληνικοῦ,

Βούλας, Βουλιαγμένης καί Βάρης

 

Ἀδελφοί μου καί τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἡ πανηγυρίζουσα σύναξη τῶν Ὀρθοδόξων ψάλλει σήμερα, ἐκ βαθέων, ὕμνους εὐχαριστιακούς καί δοξολογικούς πρός τή Μητέρα τῆς Ζωῆς, ὅπως εὐστόχως τήν ἀποκαλεῖ τό ἑορταστικό ἀπολυτίκιο, «Μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς Ζωῆς».

Ὀ χαρακτηρισμός αὐτός δέν εἶναι οὔτε ἔκφραση ἐνθουσιωδῶν συναισθημάτων, οὔτε ἀκρότατη ἔξαρση ποιητικῶν χαρισμάτων τῶν θείων μελῳδῶν.

Εἶναι, τοὐναντίον, ἡ πλέον λιτή ἀπόδοση τοῦ μυστηρίου τῆς παρουσίας τῆς Θεοτόκου μέσα στήν ἱστορία τοῦ κόσμου.

Οἱ θεοφόροι πατέρες, τῆς ἁγιασμένης παραδόσεώς μας, προσήγγισαν τό μυστήριο τοῦ προσώπου τῆς Ἀειπαρθένου καί τό κατέθεσαν θεοπρεπῶς εἰς τά ταμεῖα τοῦ νοῦ καί τῆς καρδιᾶς μας, πρός θεραπεία, φωτισμό καί ἁγιασμό.

«Τό γάρ δεδοξασμένον πῶς δοξασθήσεται;», εἶναι δυνατόν νά Τήν δοξάσουμε περισσότερο ἀπό τή δόξα πού ἔχει; ἐρωτᾷ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, προκειμένου νά ἐκφράσει τήν ἀντίθεσή του πρός μιά ποιητική θριαμβολογία καί τή συγκατάθεσή του σέ μιά θεραπευτική, γιά μᾶς, θεολογία.

Ὁ ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης τονίζει: «Καθώς τό περιβόλι γίνεται γιά νά φυτευτεῖ τό δέντρο, καί τό δέντρο φυτεύεται γιά τόν καρπό, ἔτσι ὅλος ὁ νοητός καί αἰσθητός κόσμος ἔγιναν για τό τέλος τοῦτο, γιά τήν Κυρία Θεοτόκο».

Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης γράφει πώς ἡ Παναγία εἶναι: «Τό σκοπιμώτατο τέλος τῆς Δημιουργίας... καί ὑπηρετεῖ τήν πραγματοποίηση τῆς αἰώνιας βουλῆς τοῦ Θεοῦ, πού εἶναι ἡ ἐνανθρώπιση».

«Ὦ θυγάτριον ἀξιόθεον, τό κάλλος τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως», τήν ἀποκαλεῖ ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός.

Ὁ ἅγιος Νικόλαος Καβάσιλας συνεχίζει λέγοντας: «Ὅταν ὁ προφήτης Δαυΐδ γράφει στόν ψαλμό 103, ἀπό καρποῦ τῶν ἔργων σου χορτασθήσεται ἡ γῆ, τήν Παρθένο ἐννοεῖ ὡς καρπό».

Ἡ Θεοτόκος εἶναι καρπός ὅλης τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ.

Οἱ θεοφόροι ὅμως πατέρες ὁδηγοῦν τήν φωταγωγική θεολογία τους βαθύτερα, γιά τό νοῦ καί τήν καρδιά μας.

Ἄς ἀκολουθήσουμε τήν πορεία τους, πού ἀγγίζει τά ὅρια τῆς δημιουργίας τοῦ σύμπαντος καί τά μύχια τῆς ὑπάρξεώς μας.

Τονίζουν τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο Ἐκείνη εὐεργέτησε καί τίς Οὐράνιες Δυνάμεις:

«Δέν περιορίστηκε νά εὐεργετήσει μόνο τούς ἀνθρώπους κι αὐτόν ἐδῶ τόν κόσμο..., ἀλλά φάνηκε χρήσιμη καί στούς Ἀγγέλους καί σέ ἄλλες οὐράνιες δυνάμεις, ὅπως οἱ Ἀρχές καί οἱ Ἐξουσίες, ἀφοῦ τούς ἔδωσε τή δυνατότητα νά γίνουν σοφώτεροι ἀπό πρίν καί καθαρώτεροι, γνωρίζοντας καλύτερα τή σοφία τοῦ Θεοῦ».

Ἑρμηνεύουν τόν λόγο γιά τόν ὁποῑο ἀποκαλεῖται Νέος Οὐρανός:

«Ἡ Παρθένος εἶναι ὁ καινούργιος οὐρανός καί ἡ καινούργια γῆ, πού προφήτεψε ὁ προφήτης Ἡσαΐας (Ἡσ. 65,17). Ὁ φυσικός οὐρανός δέν εἶχε ἀντέξει τήν ὥρα τῆς Βαπτίσεως τοῦ Κυρίου τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἐσχίσθη, ἐνῷ ἀντίθετα ἡ Παναγία, ὅταν ἐπῆλθε τό Ἅγιο Πνεῦμα, ἀπήλαυσε μεγαλύτερη εἰρήνη» (Νικολάου Καβάσιλα) καί ἔγινε Πλατυτέρα τῶν Οὐρανῶν.

Τολμοῦν νά ποῦν πὠς ἡ Πανάχραντος κινεῖ τόν Θεό πρός ἔρωτα πρός τό ἀνθρώπινο γένος:

«Ἡ Παναγία, ἐνῷ ἦταν ἄνθρωπος καί καταγόταν ἀπό ἀνθρώπους, ταίριαξε σέ ὅ,τι ἀφορᾷ τήν ὑπέροχη ἀρετή της μόνο μέ τόν Θεό. Μέ αὐτόν τόν τρόπο καί τούς ἀνθρώπους ἀναδεικνύει σπουδαίους καί τόν Θεό κινεῖ πρός ἔρωτα πρός τό ἀνθρώπινο γένος» (Νικολάου Καβάσιλα).

Ἐξηγοῦν τό λόγο γιά τόν ὁποῖο ὁ Θεός δέν εἶχε πεῖ ποτέ τή φράση «χαῖρε» σέ ἄνθρωπο:

«Ὁ Θεός ἐπιτρέπει τήν λύπη σάν φάρμακο κατά τῆς ἁμαρτίας.

Ἀφοῦ λοιπόν ἡ Παρθένος δέν εἶχε ποτέ ἁμαρτήσει, δἐν ὑπῆρχε λόγος καί νά λυπᾶται. Ἐνῷ πολλοί καί πολλές φορές δέχτηκαν μηνύματα ἀπό τόν οὐρανό, μόνο στήν Παναγία εἶπε ὁ Θεός τό χαῖρε» (Νικολάου Καβάσιλα).

Ἀγγίζουν τά ὅρια τῆς ζωῆς καί τοῦ θανάτου, λέγοντας πώς, ἐνῷ δέν ἦταν ἀναγκαῖο νά πεθάνει, πέρασε μέσα ἀπό τήν ἐμπειρία αὐτή, προκειμένου νά μιμηθεῖ σέ ὅλα τόν Υἱό Της:

«Ἡ Παρθένος εἶχε ξεπεράσει τόν θάνατο καί κατά συνέπεια δέν ὑπῆρχε ἀνάγκη νά πεθάνει... Ἔπρεπε ὅμως νά λάβει μέρος σέ κάθε τί πού ἔκανε ὁ Υἱός της, γιά τή σωτηρία μας. Ὅπως τοῦ μετέδωσε τό αἷμα καί τή σάρκα της κι ἔλαβε ἀμοιβαία μέρος στίς δικές Του χάριτες, κατά τόν ἴδιο τρόπο ἔλαβε μέρος καί σέ ὅλους τούς πόνους καί τήν ὀδύνη Του... Χάρη σ᾿ αὐτές τίς ὁμοιότητες... ἔγινε σύμμορφη μέ τόν θάνατό Του» (Νικολάου Καβάσιλα).

Καί τέλος, προτείνουν σέ μᾶς τρόπους πρακτικῆς ἰάσεως τοῦ ἐσκοτισμένου νοός καί τοῦ ἀρρωστημένου θελήματός μας:

«Ἄνθρωπος ἦταν... Ἀπό ἀνθρώπους γεννήθηκε. Δέν κληρονόμησε ὅμως τήν ἴδια νοοτροπία, οὔτε παρασύρθηκε ἀπό τήν κακία τῶν ἀνθρώπων. Ἀλλά νίκησε τήν ἁμαρτία κι ἀντιστάθηκε στή φθορά τῆς φύσεώς μας, κι ἔδωσε τέλος στήν κακία. Ἔγινε ἔτσι αὐτή ἡ ἴδια ἀπαρχή καί βάδισε πρώτη καί ὑπῆρξε ὁδηγός στόν δρόμο τῶν ἀνθρώπων πρός τόν Θεό. Διατήρησε τή θέλησή της τόσο καθαρή, σάν νά ἦταν μόνη της σ᾿ αὐτή τή ζωή... σάν νά βρισκόταν μόνη της μπροστά στόν μόνο Θεό. Δέν συγκέντρωσε τήν προσοχή της σέ κανένα ἀπό τά κτίσματα, οὔτε προσηλώθηκε σέ τίποτε ἀπολύτως ἀπό ὅ,τι ὑπάρχει στόν κόσμο.

Κι ἀναδείχτηκε ἱερώτερη ἀπό ὅλες τίς θυσίες, τιμιώτερη ἀπό τά θυσιαστήρια γιά τόν Θεό, πιό ἁγία ἀπό τούς δικαίους καί τούς προφῆτες καί τούς ἱερεῖς... Κανείς δέν ἦταν ἅγιος πρίν γεννηθεῖ ἡ Παναγία» (Νικολάου Καβάσιλα).

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Εὔχομαι, ἀπό τά βάθη τῆς καρδιᾶς μου, νά ἀκολουθήσουμε τόν δρόμο πού ἄνοιξε ἡ Μητέρα τῆς Ζωῆς καί νά πανηγυρίσουμε θεοπρεπῶς, μετά τῶν οἰκείων μας, τήν πανευφρόσυνη ἑορτή τῆς Κοιμήσεώς Της.

 

Μέ πατρικές ἑόρτιες εὐχές,

 

Ὁ Ἐπίσκοπός Σας,

† Ὁ Γλυφάδας Παῦλος

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας