Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

ΣΥΝΟΔΟΙ

από την ψηφιακή Πατρολογία

 

Η ίδρυση πολλών και διαφορετικών θρησκευτικών κοινοτήτων κατά τους τρεις πρώτους αιώνες εδραίωσης του Χριστιανισμού δημιούργησε την ανάγκη ύπαρξης οργάνων επίλυσης θεμάτων κυρίως δογματικού και διοικητικού χαρακτήρα.

Οι Σύνοδοι, που άρχισαν να συγκαλούνται ήδη από τον 1ο αιώνα μ.Χ., είχαν την ευθύνη επεξεργασίας ζητημάτων τόσο τοπικού και περιφερειακού, όσο και οικουμενικού χαρακτήρα. Ανάλογα με τις συνθήκες και το αντικείμενο σύγκλησής τους οι Σύνοδοι διαιρούνται στις ακόλουθες κατηγορίες:

- Δυτικές Σύνοδοι

- Επαρχιακές Σύνοδοι

- Πατριαρχικές Σύνοδοι

- Σύνοδοι Περιφερειών

- Οικουμενικές Σύνοδοι

Από το σύνολο των Συνόδων αυτών, εκείνες που αφορούσαν αποφάσεις με θεμελιώδη σημασία για το παγκόσμιο εκκλησιαστικό σώμα ήταν οι Οικουμενικές Σύνοδοι. Η σύγκλισή τους γινόταν μόνο από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου, που κήρυττε την έναρξη και τη λήξη των εργασιών της εκάστοτε συνέλευσης.

Κύριος λόγος θέσπισης των Συνόδων αυτών ήταν βασικά δογματικά ζητήματα, που προκαλούσαν θρησκευτικές έριδες των καιρών. Σε αυτές συμμετείχαν Πατριάρχες, Έξαρχοι, Μητροπολίτες και απλοί Επίσκοποι, ενώ χωρίς δικαίωμα ψήφου παρίσταντο στις διαδικασίες και Πρεσβύτεροι, Διάκονοι, Μοναχοί και Λαϊκοί. Η αντιπροσωπευτικότητα στη συμμετοχή και η αποδοχή των αποφάσεων της κάθε Συνόδου είναι παράγοντες, οι οποίοι καθόρισαν και τον οικουμενικό της χαρακτήρα.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει τις Οικουμενικές Συνόδους ως την ανώτατη αρχή δογματικών, διοικητικών, δικαστικών και νομοθετικών ρυθμίσεων. Πιο συγκεκριμένα, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά και η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αναγνωρίζουν από κοινού επτά (7) Οικουμενικές Συνόδους, που έλαβαν χώρα μεταξύ των ετών 325 μ.Χ. και 787 μ.Χ. Επιπλέον, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει την Εν Αγία Σοφία Σύνοδο, καθώς και τη Σύνοδο του έτους 1341 μ.Χ. ως Συνόδους με αξία Οικουμενικών.

 

1. Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος

Συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο το 325 μ.Χ. και πραγματοποιήθηκε στη Νίκαια της Βιθυνίας. Αφορμή της Συνόδου στάθηκε το κίνημα του Αρειανισμού ενάντια στη θεότητα του Ιησού Χριστού. Αποτέλεσμα της Συνόδου ήταν είκοσι κανόνες (ανάμεσα στους οποίους το Σύμβολο της Νίκαιας - Σύμβολο της Πίστεως), ο καθορισμός της ημερομηνίας εορτασμού του Πάσχα και η καταδίκη του Αρειανισμού.

 

2. Η Β΄ Οικουμενική Σύνοδος

Συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α΄ το Μέγα το έτος 381 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Αντικείμενα της Συνόδου ήταν η συμπλήρωση του Συμβόλου της Νίκαιας, η καταδίκη και πάλι του Αρειανισμού, καθώς και του κινήματος του Μακεδόνιου, ο οποίος αμφέβαλε για τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος.

 

3. Η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος

Πραγματοποιήθηκε το έτος 431 μ.Χ. στην Έφεσο της Μικράς Ασίας, μετά από κλήση του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β΄. Στη Σύνοδο αυτή καταδικάστηκε το κίνημα του Νεστοριανισμού και διακηρύχτηκε ότι ο Ιησούς είναι τέλειος Θεός και τέλειος ΄Ανθρωπος, έχοντας πλήρη ένωση των δύο φύσεων του, ενώ αποδόθηκε στην Παρθένο Μαρία ο τίτλος Θεοτόκος.

 

4. Η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος

Τη Σύνοδο αυτή συνεκάλεσε το αυτοκρατορικό ζεύγος του Μαρκιανού και της Αυγούστας Πουλχερίας το 451 μ.Χ. στη Χαλκηδόνα. Η Σύνοδος καταδίκασε τόσο το κίνημα του Μονοφυσιτισμού, που υποστηριζόταν από τον Αρχιμανδρίτη Ευτυχή, όσο και το Νεστοριανισμό για μία ακόμη φορά. Η Σύνοδος εξέδωσε 30 κανόνες, ανάμεσα στους οποίους και εκείνον που αναγνωρίζει τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως ισότιμο με τον Πάπα της Ρώμης.

 

5. Η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος

Τούτη η Σύνοδος πραγματοποιήθηκε το έτος 553 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη και συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ και τη σύζυγό του Θεοδώρα. Αποτέλεσμα της Συνόδου ήταν η καταδίκη του Μονοφυσιτισμού, του Ωριγενισμού και άλλων κινημάτων, που απέρρεαν από συγγραφείς μη ορθόδοξων συγγραμμάτων.

 

6. Η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος

Η ΣΤ΄ Σύνοδος έλαβε χώρα στην Κωνσταντινούπολη το 680 μ.Χ. και συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Δ΄ Πωγωνάτο. Η Σύνοδος καταδίκασε τις απόψεις του κινήματος του μονοθελητισμού - μονοενεργητισμού, που υποστήριζε ότι εφόσον ο Χριστός είχε μόνο θεϊκή φύση, όπως δίδασκαν οι μονοφυσίτες, άρα είχε και μία Θεία θέληση και ενέργεια. Στη Σύνοδο κηρύχτηκε, ότι ο Χριστός έχει και Θεία και ανθρώπινη θέληση, η οποία υποτάσσεται στη Θεία.

 

7. Η Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος

Η Σύνοδος αυτή συμπλήρωσε το έργο των δύο προηγούμενων Συνόδων και γι αυτό δεν απέκτησε ξεχωριστή αρίθμηση, αλλά θεωρείται τμήμα εκείνων. Η Σύνοδος πραγματοποιήθηκε στο δωμάτιο του Τρούλου των ανακτόρων της Κωνσταντινούπολης και συνεκλήθη από τον Ιουστινιανό το Β΄.

 

8. Η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος

Τη Σύνοδο συνεκάλεσε το 787 μ.Χ. στη Νίκαια της Βιθυνίας ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΣΤ΄ και η μητέρα του, Αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία. Η Σύνοδος καταδίκασε την εικονομαχία, αποκαθιστώντας τις εικόνες. Επίσης, αποκήρυξε την ιδέα της σχηματοποίησης της αόρατης και άυλης Τριάδας.

 

9α. Η Εν Αγία Σοφία Σύνοδος

Η Εν Αγία Σοφία Σύνοδος συνεκλήθη από τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ τον Μακεδόνα το έτος 789 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη. Αποτέλεσμα της Συνόδου ήταν η επικύρωση της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου και η καταδίκη του Filioque (θεολογικό ζήτημα που αφορά το Σύμβολο της Νικαίας και την εκπόρευση του Αγίου Πνεύματος). Η Σύνοδος επίσης καταδίκασε τις Συνόδους του Καρλομάγνου στη Φραγκφούρτη και το ΄Ααχεν.

 

9β. Η Σύνοδος του 843 - Οριστική αναστήλωση των εικόνων

Ο Λέων Ε ακολουθεί εικονομαχική πολιτική. Συγκαλεί Σύνοδο το 815 στην Αγία Σοφία, όπου επανήλθαν σε ισχύ οι αποφάσεις της Ιέρειας (754). Ο στρατηγός Μιχαήλ κατόρθωσε να σκοτώσει τον αυτοκράτορα στην Εκκλησία κατά τη θεία Λειτουργία των Χριστουγέννων. Γίνεται αυτοκράτορας ως Μιχαήλ Β. Ακολουθεί μετριοπαθή πολιτική.

Τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Β΄ διαδέχτηκε στο θρόνο ο γιος του Θεόφιλος (829-842) μορφωμένος και εικονομάχος από την παιδική του ηλικία. Η σύζυγός του αυτοκράτειρα Θεοδώρα ήταν κρυφά εικονόφιλη. Μετά το θάνατο του αυτοκράτορα, η Θεοδώρα συγκάλεσε Σύνοδο στις 11 Μαρτίου 843, όπου καθαιρέθηκε ο Ιωάννης Γραμματικός, επανήλθαν σε ισχύ οι κανόνες της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου και καταδικάστηκαν οι αμετανόητοι εικονομάχοι επίσκοποι. Την επομένη Κυριακή, πρώτη της νηστείας της Μ. Σαρακοστής, επανήλθαν με επίσημη τελετή οι εικόνες στους ναούς και από τότε εορτάζεται την Κυριακή αυτή ο θρίαμβος της Ορθοδοξίας.

 

10. Σύνοδος του 1341 μ.Χ.

Η Σύνοδος του έτους 1341 μ.Χ. δογμάτισε για την άκτιστη Ουσία και την άκτιστη Ενέργεια του Θεού, επικύρωσε τη διδασκαλία του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά και των Ησυχαστών και καταδίκασε ως αιρετικούς τον Βαρλαάμ τον Καλαβρό, το Γρηγόριο Ακίνδυνο και το Νικηφόρο Γρηγορά. Οι αποφάσεις της Συνόδου έγιναν δεκτές από το σύνολο του εκκλησιαστικού σώματος, οπότε και αναγνωρίζεται ως Οικουμενική.

 


 

(Πηγή: http://patrologia.ct.aegean.gr)

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας