Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

ΒΙΑ ΚΑΙ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΠΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

 

Του Αρχιμανδρίτη Ιωαννικίου Κοτσώνη

 

Από την στιγμή της πτώσεως της Παπικής Εκκλησίας από την αλήθεια της Πίστεως και με το κατρακύλισμά της στην άβυσσο της αιρέσεως και του ψεύδους, η Παπική Εκκλησία έγινε ένα στρατόπεδο βίας και αλαζονείας.

Ο Χριστιανισμός είναι η πίστη και η αποκάλυψη της αγάπης. Είναι η ζωή και η ενσάρκωση της ειρήνης και της πραότητος. Είναι το βίωμα της συγγνώμης και της μακροθυμίας. Και ο Θεός, κατά την διδασκαλία του Χριστιανισμού, ήλθε στον κόσμο και ενανθρώπησε, φορώντας μία στολή, την στολή της ταπεινώσεως. Η ταπείνωση, λέγει ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος, είναι η στολή της Θεότητος.

Αντίθετα προς την ουσία και την ζωή και την πίστη και την έκφραση του Χριστιανισμού, ο Παπισμός είναι το παραμορφωμένο πρόσωπό του, είναι ένα γελοιοποιημένο πορτραίτο, ένα αστείο προσωπείο του Χριστιανισμού, γεμάτο υποκρισία και πονηριά, δόλο και απάτη, βία και αλαζονεία.

Ιδού πώς σκέπτονται και πώς ζουν οι άγιοι της Ορθοδοξίας, καθώς γράφει ο νεοφανής άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης:

«Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι εύχονται για τους εχθρούς της Εκκλησίας την απώλεια και τα βασανιστήρια στο πυρ της κολάσεως. Σκέπτονται έτσι, γιατί δεν εδιδάχθησαν από το ΄Αγιον Πνεύμα την αγάπη του Θεού. Εκείνος, όμως, ο οποίος την εδιδάχθη, χύνει δάκρυα για όλον τον κόσμον...».

Πώς σκέπτεται, όμως, και πώς ενεργεί ο Παπισμός; Το φανερώνουν οι αιώνες, το περιγράφει η ιστορία, το δείχνουν τα γεγονότα μέχρι τις ημέρες μας. Βία και αλαζονεία είναι τα χαρακτηριστικά του, είναι οι απαράλλακτες μέθοδοί του, με σκοπό να επικρατήση, να επεκταθή, να επιβάλη τις αιρετικές δοξασίες του.

Η βία και η αλαζονεία δεν είναι χαρακτηριστικά της χριστιανικής πίστεως. Αυτά όμως είναι τα εμβλήματα του Παπισμού. Η βία και η αλαζονεία δεν είναι γνωρίσματα του Ευαγγελίου της Αγάπης. Αυτά, όμως, αποτελούν την σπονδυλική στήλη της καισαροπαπικής εξουσίας του Πάπα. Η βία και η αλαζονεία, αντιθέτως, είναι ενσάρκωση της εωσφορικής δυνάμεως και σατανικής υπερηφανείας.

Από την πρώτη στιγμή της παπικής ανταρσίας κατά της αληθείας, οι Φράγκοι υπό την βάρβαρον καθοδήγηση της παπικής εξουσίας κατέλαβαν δια της βίας το Πατριαρχείον της Ρώμης και ακολούθησαν βιαιότητες κατά της Ορθοδοξίας και της Ρωμιοσύνης. Οι ορθόδοξοι ιερείς εξεδιώχθησαν, οι ορθόδοξες κοινότητες και ενορίες διελύθησαν, τα ορθόδοξα μοναστήρια, μόνον στην Κάτω Ιταλία και Σικελία (άνω των 1000), κατεστράφησαν και δια της βίας έπρεπε οι πάντες να ασπασθούν τον Παπισμό και τον Πάπα, σαν ανώτατον ηγεμόνα (βασιλέα) και θεόν επί της γης. Αυτό δεν θέλησε να κατορθώση και ο εωσφόρος και έπεσε και ην η πτώσις αυτού μεγάλη; Δικαίως, λοιπόν, λέγει ο μέγας θεολόγος και σύγχρονος άγιος ομολογητής Ιουστίνος Πόποβιτς ότι τρεις είναι οι μεγάλες πτώσεις στην ιστορία της ανθρωπότητος: του Εωσφόρου, του Ιούδα και του Πάπα. Και οι τρεις είχαν τα ίδια κίνητρα. Και οι τρεις έχουν τα ίδια ολέθρια αποτελέσματα στον κόσμο.

Ολόκληρη η αιρετική θεολογία και διδασκαλία της Παπικής Εκκλησίας χαρακτηρίζεται βίαιη και αλαζονική. Όπου υπάρχει βία δεν υπάρχει σεβασμός και αναγνώριση της ελευθερίας του προσώπου. Υπάρχει καταναγκασμός και επιβολή, στραγγαλισμός και μαζοποίηση. Πράγματα που μεθοδεύει η παπική τακτική. Τι είναι η αίρεση του Αλαθήτου, αν δεν είναι βιασμός της αλήθειας και θεωρία και πράξη της αλαζονείας; Τι ήταν η Ιερά Εξέταση, τα συγχωροχάρτια κ.λπ., βίαιες και εγκληματικές ενέργειες που έχουν σημαδέψει με μελανά χρώματα την ιστορία του Παπισμού, αν δεν ήσαν βία και βαρβαρισμός, αλαζονεία και εωσφορισμός; Η βία της παπικής εξουσίας έχει στόχο και τον ίδιον τον Θεόν(!), όχι μόνον τον άνθρωπον. Αφού ο Πάπας δια της βίας και της Ι. Εξετάσεως εξοβελίζει τον Κριτήν του παντός και αφού δια της βίας κάνει κατάληψη του θρόνου Του, στέλνει τον Χριστόν στους Ουρανούς και γίνεται αυτός, ένας θνητός και αμαρτωλός άνθρωπος, θεός επί της γης!!

Θυμηθήτε τις επαίσχυντες σταυροφορίες, με τις οποίες οι βανδαλισμοί των σταυροφόρων εξουθένωσαν το Βυζάντιο. Αρπαγές, λεηλασίες, καταστροφές, εγκλήματα, βασανιστήρια, όλα υπό την «ευλογίαν», υπό την «πονηράν ευσπλαγχίαν», υπό την «υποκριτικήν προστασίαν» του Πάπα.

Θυμηθήτε τους οσιομάρτυρες της εποχής του Λατινόφρονος Πατριάρχου Βέκκου στο ΄Αγιον Όρος και στην Κύπρο. Επειδή ετόλμησαν να μείνουν πιστοί στην πατρώα πίστη της Εκκλησίας μας και να μην υποταχθούν στον «Πλανητάρχη Πάπα» των επιγείων και των καταχθονίων, Κύριον και βικάριον του Κυρίου και Θεού ημών και αυτοκράτορα του Βατικανού, υπέστησαν μαρτύρια φρικτά. ΄Αλλους έπνιξαν στην θάλασσα, άλλους έκαψαν στη φωτιά, άλλους εκαρατόμησαν ανήλεα.

Θυμηθήτε τη βία και την αλαζονεία που επέδειξαν οι Λατίνοι στη Σύνοδο της Φεράρας, την βίαιη και αλαζονική συμπεριφορά προς τους Ορθοδόξους ιεράρχες, που ούτε στους εχθρούς τους δεν έπρεπε να δείξουν. Τους άφηναν νηστικούς και πεινασμένους επί ημέρες για να κάμψουν το ηθικό τους και την αντίσταση στα πονηρά σχέδια της Καισαροπαπικής υποταγής.

Θυμηθήτε τις ανθελληνικές ενέργειες και δολοπλοκίες κατά της Κωνσταντινουπόλεως, κατά του Μικρασιατικού Ελληνισμού κ.λπ., κ.λπ. Θυμηθήτε την επάρατη πολιορκητική μηχανή του Παπισμού που ονομάζεται Ουνία, την ανυποχώρητη κατασκοπεία του Βατικανού κατά των Ορθοδόξων, με την σύγχρονη αρπαγή ορθοδόξων ναών στην Ανατολική Ευρώπη και την εξαγορά συνειδήσεων.

Τι να πρωτοθυμηθήτε; Τι να πρωτοπήτε; Τι να πρωτογράψετε; Κατάλογος αμέτρητων αντιχριστιανικών και απανθρώπων πράξεων υπάρχει στην παγκόσμια ιστορία με δράστες την βία και την αλαζονεία του Παπισμού. Είναι Χριστιανισμός αυτός; Είναι Εκκλησία αυτή; Δικαίως απήντησε ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Σεραφείμ όταν ερωτήθηκε: «Δεν είναι καν Εκκλησία. Είναι κράτος. Το κράτος του Βατικανού», το κράτος, όχι, όχι, όχι του Θεού, αλλά βίας και αλαζονισμού. Όχι, δεν είναι Χριστιανισμός ο Παπισμός, βροντοφωνεί ο μεγάλος Ντοστογιέφσκι, η κορυφή της παγκόσμιας Λογοτεχνίας (βλέπε: ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΟΙ Β΄ 1, VII).

Και για να έλθουμε πιο κοντά στις ημέρες μας, θυμηθήτε τις σφαγές του Σερβικού ορθοδόξου πληθυσμού, όχι μόνον στον Βʼ παγκόσμιον πόλεμον, αλλά και στον πρόσφατον, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη με την γελοία αγιοποίηση του αρχιεγκληματία καρδιναλίου Στέπινατς. Θυμηθήτε τον υποχθόνιον ρόλον του Βατικανού στο Κοσσυφοπέδιο, στον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Σερβίας και στις ανθελληνικές ενέργειες στο Σκοπιανό, Αλβανικό κ.λπ. (που θα αποδειχθούν σύντομα).

Ο Παπισμός στον 21ο αιώνα χρεωκοπεί. Είναι ένας χρεωκοπημένος Χριστιανισμός. Και η μεγάλη κρίση και η φανερή πτώση του, λόγω της φιληδονίας, της φιλαργυρίας και της φιλοδοξίας, απωθεί τον σύγχρονον άνθρωπον, ο οποίος, ανερμάτιστος ων, ή θα βρη την Αλήθεια στην χαρούμενη και σταυροαναστάσιμη Ορθοδοξία, ή θα πέση στο έρεβος της αθεΐας, ή θα πλανάται στους θλιβερούς δρόμους των ανατολικών θρησκειών και του Ισλάμ.

Πέφτει ο μεγάλος ελέφαντας του Παπισμού, καθώς έλεγε ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς. Και αναζητεί στηρίγματα. Γιʼ αυτό γίνονται κι όλα αυτά τα ταξίδια και οι θεατρινισμοί, όλες αυτές οι επιδείξεις του Πάπα στις «πλατείες» των εθνών, «προς το θεαθήναι τοις ανθρώποις».

Ο Πάπας πάντοτε γνωρίζει καλά να παίζει το παιχνίδι του: Το «διαίρει και βασίλευε». Ας μην παίζουμε και εμείς οι Ορθόδοξοι εν τη αφελεία μας(;!) το παιχνίδι του Πάπα. Πολύ εύστοχα ο αιδεσιμολογιώτατος π. Θεόδωρος Ζήσης γράφει: «Θέλουμε να υπενθυμίσουμε ότι ο Πάπας αποτελεί μαύρη σελίδα όχι μόνον για την Ιστορία, αλλά και για το παρόν. Μέχρι σήμερα είναι πηγή διαιρέσεων, σχισμάτων και αναταραχών».

 


 

(Πηγή: Θεοδρομία, Ιανουάριος-Μάρτιος 2001)

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας