Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

VAMPIRES! (ΒΡΥΚΟΛΑΚΕΣ). ΝΕΟ-ΒΑΜΠΙΡΙΣΜΟΣ... ΝΕΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ;

τοῦ κ. Ἠλία Χατζηνικολάου

 

Θά γελούσατε σέ ἀνησυχία τοῦ παιδιοῦ σας, νά γίνει σάν μεγαλώσει ἕνας καλός... βρυκόλακας; Μήπως θά ἀπαντούσατε πώς πρόκειται γιά μύθους και ἐξωπραγματικές ἱστορίες;

Τό παρόν πόνημα παρουσιάζει μία πολύ ἐπικίνδυνη σχοινοβασία, μεταξύ λαϊκῶν θρύλων καί σημερινῆς πραγματικότητας.

Ὅλα ξεκίνησαν ἀπό μία ἐρώτηση-βόμβα παιδιῶν τοῦ Γυμνασίου, πού μέ ρώτησαν ποιά εἶναι ἡ γνώμη μου γιά τούς βρυκόλακες. Σέ συζήτηση πού ἀκολούθησε, μοῦ ἀποκάλυψαν πώς κάποιοι φίλοι τους, «ψάχνονται» καί δοκιμάζουν τεχνικές βρυκολάκων!

Ἡ δεύτερη βόμβα ἦλθε ὅταν γνωστός μου, μοῦ ἀποκάλυψε ὅτι ἐνστερνίζεται κάποιες «βαμπίρικες» πεποιθήσεις καί μέσω ἑνός ὁρισμένου κυκλώματος ἰατρῶν στήν Ἀθήνα, προμηθεύεται αἷμα, πού τό πίνει γιά νά πάρει, καθώς πιστεύει, ἐνέργεια, σφρῖγος, νεότητα καί ἴσως παραπάνω χρόνια ζωῆς και τέλος ποιός ξέρει ἴσως πετύχει τήν πολυπόθητη ἀθανασία[1].

Ἔτσι, ξεκινώντας τήν ἔρευνα, εἰλικρινά ἄνοιξα τό κουτί τῆς Πανδώρας. Σωρεία στοιχείων μέ ὁδήγησε στό ἀποτέλεσμα πώς τελικά ὑπάρχουν ἄνθρωποι στίς ἡμέρες μας πού πιστεύουν, μέ τόν ἕναν ἤ τόν ἄλλον τρόπο πώς εἶναι βρυκόλακες κι ὄχι μόνο. Κάποιοι ἀπό αὐτούς προχώρησαν στήν σύσταση ἐκκλησίας (“The Vampire Church”[2]). Τήν χειροτόνηση τῶν ἐπισκόπων τους καθώς καί τήν ἀναγνώριση τῆς ἐκκλησίας τους, τήν ἔκανε ἡ “Universal Life Church”[3] (Ἐκκλησία τῆς Παγκόσμιας Ζωῆς).

Οἱ ἐπίσκοποί τους προβαίνουν κανονικά σέ διεξαγωγή «μυστηρίων» (γάμων, βαπτίσεων, κηδειῶν κ.ο.κ.). Ἐκδίδουν πιστοποιητικά γάμου. Ἐπιπλέον, ὅπως οἱ Χριστιανοί κάνουν μπροστά στό σῶμα τους, τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ, ἔτσι κι αὐτοί μέ τό δεξί χέρι τους, κάνουν μία κίνηση σάν θηλειά, σάν ἕναν κύκλο πού ξεκινᾶ ἀπό τό δεξί ὦμο περνάει μπροστά ἀπό τό σῶμα τους καί καταλήγει στό μέτωπο. Ἠ κίνηση αὐτή καθώς ὑποστηρίζουν, παρέχει τήν ἴδια προστασία μέ τήν κίνηση τοῦ Σταυροῦ. Ἀντί γιά Σταυρό φοροῦν τό αἰγυπτιακό σύμβολο «Ἄνκη»[4]. Κάποιες ἄλλες ὁμάδες, ἔχουν κάνει προσεγγίσεις ἐπαναγραφῆς τῆς Βίβλου. Κλασικό παράδειγμα, εἶναι αὐτό τῆς πτώσης τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας. Πιστεύουν δηλαδή, πώς ἡ πτώση ἐπῆλθε, ἀπό τήν σχέση πού συνάφθηκε μεταξύ Εὔας καί Διαβόλου. Τά παιδιά πού προήλθαν ἀπό τή σχέση αὐτή, εἶναι οἱ γνωστοί μας «βαμπίροι» ἤ «βρυκόλακες». Τό τελευταῖο μάλιστα ἦταν ἡ σοβαρή πεποίθηση ἑνός παιδιοῦ τῆς τρίτης Λυκείου. Πῶς καί πότε ἔφθασε στ᾿ αὐτιά τοῦ παιδιοῦ αὐτή ἡ θεωρία, μέ τέτοιο τρόπο μάλιστα πού νά τό πείσει, ἀφήνει πολλά ἐρωτηματικά γιά τό πόσο Ὀρθόδοξα κατηχημένα εἶναι τά παιδιά μας σήμερα.

Μία βλάσφημη παρωδία τῆς Βίβλου, εἶναι ἡ λεγόμενη βίβλος τῶν βαμπίρων (The Vampire Bible), ἡ γνωστή κι ὡς «Βιβλίο τοῦ Ὕπνου» (“Book of the Nod”). Ἕνας ἄγγελος πού κοιμᾶται, στολίζει συχνά τούς τόπους πού συχνάζουν.

Πιστεύω ὅτι σέ αὐτό τό σημεῖο εἶναι φρόνιμο νά κοιτάξουμε τίς θρησκεῖες καί τίς λαϊκές παραδόσεις τῶν λαῶν ἀνά τόν κόσμο καί πῶς κάθε μία περιέβαλε μέσα της, τόν «θρύλο» τῶν βαμπίρων.

Στήν Ἑλλάδα ἔχουμε ἕναν θρυλικό βαμπίρο, γνωστό μέ τό ὄνομα «Βρυκόλακας», ὁ ὁποῖος ἔβγαινε ἀπό τόν τάφο του μόνο γιά νά βρεῖ νύφες καί ν᾿ ἀφήσει ἀπογόνους. Ἄλλοι γνωστοί βαμπίροι στήν ἑλληνική ἐπικράτεια εἶναι ὁ Μπαμπούλας, ἡ Λάμια πού ἔκλεβε τά νεογέννητα καί τούς ἔπινε τό αἷμα και τέλος ὁ Καλλικάντζαρος πού εἶχε τήν δύναμη μόνο τίς δώδεκα ἡμέρες τῶν Χριστουγέννων, νά μετατρέπει τά νεογέννητα πού γεννήθηκαν αὐτή τήν περίοδο, σέ βαμπίρους.

Παρατηρώντας καί ἄλλους θρυλικούς βαμπίρους[5], ἐκεῖνο πού βγαίνει ὡς συμπέρασμα καί «ἀπορία» ταυτόχρονα εἶναι πῶς σέ τόσους διαφορετικούς πολιτισμούς, θρησκεῖες, δοξασίες, ὑπάρχουν τόσο πανομοιότυποι θρύλοι καί νά σημειωθεῖ σ᾿ ἐποχές πού δέν ὑπήρχαν μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης, γιά νά ταξιδέψουν αὐτοί οἱ θρύλοι ἀπό τόν ἕνα τόπο στόν ἄλλον.

Δέν θά μποροῦσα νά κλείσω αὐτή τήν μικρή ἀναδρομή, χωρίς ν᾿ ἀναφερθῶ στήν μορφή πού ἀπετέλεσε τό 1897 τήν ἔμπνευση τοῦ Ἰρλανδοῦ συγγραφέα Μπράμ Στόκερ (Bram Stoker), θέμα ἑκατοντάδων πιά ταινιῶν καί ἀρκετῶν χιλιάδων τίτλων βιβλίων, πού δέν εἶναι ἄλλη ἀπό τόν κόμη Βλάντ ΙΙΙ Τσέπες (Vlad ΙΙΙ Tepes[6] ), γνωστό ὡς «Δράκουλα».

Βασιλιάς τοῦ βασιλείου τῆς Βλαχίας (Wallachia), πού κειμένεται νότια τῶν Καρπαθίων ὄρων, ἕνα ἀπό τά τρία ἱστορικά κρατίδια, αὐτά τῆς Μολδαβίας καί τῆς Τρανσυλβανίας πού συνθέτουν τό σημερινό κράτος τῆς Ρουμανίας[7]. Ὀ κόμης Βλάντ βασίλεψε γιά ἕξι μόνο χρόνια ἀπό τό 1456 ἔως τό 1462, ὁπότε καί νικήθηκε ἀπό τούς Τούρκους. Τό 1475 κατάφερε νά ξαναγίνει βασιλιάς, γιά νά δολοφονηθεῖ τήν ἴδια χρονιά, σέ μάχη πάλι μέ τούς Τούρκους. Ὑπέγραφε ὡς “Draculea”[8] Δράκουλας. Στά ρουμάνικα «Ντράκουλ» (Dracul) εἶναι αὐτό πού λέμε ἐμεῖς «Δράκος» καί ἔτσι ἀποκαλοῦν τόν διάβολο. “Dracula” σημαίνει «ὁ γιός τοῦ διαβόλου», ὄνομα πού τό πῆρε ἀπό τόν πατέρα του, ὁ ὁποῖος ἦταν ἱππότης τῆς «Ἱεραρχίας τοῦ Δράκου» (The Order of the Dragon), μία ἀδελφότητα πού πιστεύεται πώς ἀπετέλεσε τόν πρόδρομο κάποιων ἀπό τις πεποιθήσεις τῶν σύγχρονων νεοβαμπίρων. Ὅσοι ἀνήκαν σέ αὐτή τήν ἀδελφότητα φοροῦσαν ἕνα κεντητό δράκο στό μπράτσο τους. Καμμία λοιπόν ὀνομασία δέν δίνεται τυχαῖα. Οἱ φῆμες γιά τόν κόμη Βλάντ, πώς ἔπινε τό αἷμα ὅσων καταδίκαζε σέ θάνατο, προέρχεται ἀπό τούς Σάξονες Σίμπιου (Sibiu) τῆς περιοχῆς τῆς Τρανσυλβανίας, τούς ὁποίους ἀφοῦ τούς νίκησε, ἀνασκολόπησε[9] ὅλους τούς αἰχμαλώτους, τά γυναικόπαιδα, ἀλλά καί ὅλους τούς ἔμπορους Σάξονες πού εἶχαν τήν ἀτυχία νά βρίσκονται στή Βλαχία[10]. Ὅσοι Σάξονες ξέφυγαν στήν Δύση μετέφεραν τήν σκληρότητα καί τίς ἐνέργειες τοῦ κόμη, οἱ ὁποίες γράφηκαν σέ μικρά βιβλιαράκια τῆς ἐποχῆς.

Ὁ συγγραφέας Μπράμ Στόκερς, ἐντυπωσιασμένος ἀπό αὐτά τά κατορθώματα, χρησιμοποίησε μόνο σάν μορφή ἔμπνευσης τόν κόμη Βλάντ, ἀλλά ὁ ἤρωάς του δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν ἐν λόγω κόμη. Ὁ μυθιστορηματικός κόμης Δράκουλας τοποθετείται στήν περιοχή τῆς Τρανσυλβανίας καί ὄχι τῆς Βλαχίας κι αὐτό γιατί Τρανσυλβανία σημαίνει «ἡ περιοχή πέρα ἀπό τό δάσος», ὄνομα πιό μυστηριακό ἀπό τό Βλαχία πού σημαίνει «ἡ περιοχή τῶν ξένων». Τό μυστηριακό του κάστρο τό εἶχε στήν περιοχή τῆς Μπίστριτζα (Bistritza area), κοντά στό πέρασμα Μπάργκαου (Bârgau Pass) πρός τά Καρπάθια ὄρη, πού σαγήνευε καί παρέσυρε τά θύματά του.

Δέν εἶναι ξεκάθαρο γιατί ὁ Μπράμ Στόκερ διάλεξε τό συγκεκριμένο πρίγκιπα ὡς τό μοντέλο γιά τό φανταστικό του ἤρωα. Ὁ Στόκερ ὑπήρξε φίλος με ἕναν οὐγγαρέζο καθηγητή ἀπό τήν Bουδαπέστη ὁ ὁποίος μπορεῖ νά ἀνέφερε τό ὄνομα τοῦ Δράκουλα. Tά Bαλκάνια μόλις εἶχαν ἀποτινάξει τόν τουρκικό ζυγό ὅταν ὁ Στόκερ ἄρχισε τή νουβέλα του καί οἱ προλήψεις τῶν σκοτεινῶν χρόνων ἦταν ἀκόμη ζωντανές. Παρά τήν ἀπάνθρωπη σκληρότητά του, στή Pουμανία ὁ Κόμης Δράκουλας θεωρεῖται ἐθνικός ἤρωας ὁ ὁποίος ἀντιστάθηκε στήν τουρκική κυριαρχία.

Ἄλλη θρυλικά ἱστορική μορφή μέ αἱμοβόρες συνήθειες ἦταν καί ἡ Ἐλίζαμπεθ Μπάθορυ[11].

 

Παρουσίαση – γνωριμία

Γιά νά περάσουμε στίς ἡμέρες μας, οἱ δοξασίες καί ἡ θρησκεία τῶν νεο-βαμπίρων ἔχει ἐμπλουτισθεῖ μέ πολλές ἰνδουϊστικές τεχνικές καί ὁρολογίες, κάτι πού ἦταν ἐπόμενο, ἐφόσον τό ἰνδουϊστικό πάνθεον βρίθει ἀπό βαμπίρικες θεότητες καί ἱστορίες. «Ἀνοίγοντας τό καπάκι τοῦ φέρετρου», μία φράση πού χρησιμοποιοῦν πολύ στήν ἀργκό τους, ὅταν θέλουν κάτι νά ξεκαθαρισθεῖ, θά ἤθελα νά προβῶ σέ μία κατηγοριοποίηση, πάντα σύμφωνα μέ τίς πεποιθήσεις ὅλης αὐτῆς τῆς κίνησής τους, γιά νά ἔχουμε ἕναν κανόνα στήν ἀνάλυσή μας.

Θά ἤθελα νά σημειώσω ὅτι ὅ,τι θ᾿ ἀκολουθήσει ἀποτελεῖ καθαρά μία παράθεση τῶν ἰδεῶν τους, χωρίς νά σημαίνει σέ καμμία περίπτωση ὅτι τά γραφόμενα, ἔχουν ὡς ἔτσι. Προσωπικά θά ἔλεγα ὅτι εἶναι ἕνα καλοστημένο δαιμονικό θέατρο ψευδαισθήσεων, σέ συνδυασμό μέ τίς διεστραμμένες ψυχολογικές ἰδεοληψίες τῶν “fan” πιστῶν τους, πού μέ τήν σειρά του ὁδηγεῖ σ᾿ ἕνα καινούργιο χῶρο ἀναγκῶν, ὅπου κάποιοι θησαυρίζουν, μέ τήν ὑποκινούμενη ἀδυναμία ὁρισμένων ἀνθρώπων.

 

1. Ποιός εἶναι ὁ ἐκ γενετῆς βαμπιρισμός (psi-vamp)[12]

Πιστεύουν πώς κάποια ἄτομα, γεννιοῦνται μέ τήν ἀδυναμία, τό ἐλάττωμα, τό μειονέκτημα ἔναντι τῶν ὑπολοίπων ἀνθρώπων, νά ἔχουν τήν φυσική-ψυχική τους ἐνέργεια (pranic energy), σέ χαμηλώτερα τοῦ κανονικοῦ ἐπιπέδα. Ἡ ἐνέργεια αὐτή, χρήσιμη γιά τή ζωή τοῦ κάθε ἀνθρώπου, βρίσκεται σέ σωματικό-ὑλικό ἐπίπεδο μέσα στό αἷμα. Συμπτώματα τῆς ἔλλειψης αὐτῆς, εἶναι η διεγνωσμένη κλινικά κατάθλιψη. Κενότητα καί ἀδιαφορία ζωῆς. Ἀνεξήγητα συχνή ὑποβολή τους σέ κρυολογήματα καί γενικά κατέχουν μία ἀρρωστημένη ἰδιοσυγκρασία, σέ φυσικό και σέ ψυχικό ἐπίπεδο. Κάθε ἔκθεσή τους στόν ἥλιο τούς ἐπηρεάζει καί τούς ἀρρωσταίνει. Ἀνθρακοῦχα ποτά – μέ κιτρικό ὀξύ - τούς προκαλοῦν στομαχικά προβλήματα. Ὅλα αὐτά εἶναι συμπτώματα πού θά πρέπει νά βάλουν σοβαρά κάποιον νά ἀναρωτηθεῖ μήπως εἶναι ἐκ γενετῆς βαμπίρος (Psi-Vampire). Ἡ ἐφηβεία εἶναι συνήθως ἡ ἡλικία, πού τά συμπτώματα αὐτά ἐμφανίζονται καί τότε ὁ νεαρός ἔφηβος δέχεται τό λεγόμενο «ξύπνημα» (awakening). Μόλις «ξυπνήσει» θά πρέπει, ἀφοῦ πρώτα ἐπισκεφθεῖ κάποιον ψυχίατρο καί ἀποκλείσει κάποιο ἄλλο ψυχολογικό πρόβλημα, νά προχωρήσει καλύτερα μέ τήν «τεχνική βοήθεια» κάποιου παλαιοῦ βαμπίρου, στήν ἀνεύρεση τῆς πολύτιμης αὐτῆς φυσικῆς-ψυχικῆς ἐνέργειας[13].

Τήν ἐνέργεια αὐτή μποροῦν νά τήν προμηθευτοῦν, μέ κάποιες τεχνικές, πού πιστεύω ὅτι δέν εἶναι ἐπί τοῦ παρόντος νά ἀναφέρουμε, ἀπό στοιχεῖα τῆς φύσης (κυκλώνες, καταρράκτες, βροχές κτλ.). Ἐπίσης ἀπό ζῶα καί φυσικά ἡ καλύτερη πηγή τους εἶναι οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, πού στήν ὁρολογία τους ὀνομάζονται «μηδενικά» (nils). Ἐδῶ πρέπει νά σημειωθεῖ ὅτι οἱ τεχνικές αὐτές εἶναι ἄχρηστες, ἄν ὁ «ξυπνημένος» ἐκ γενετῆς βαμπίρος, δέν ἔχει καί τό χάρισμα νά τίς ἀξιοποιήσει. Βλέπετε σύμφωνα μέ τίς ἀντιλήψεις τους, ὁ Θεός ἰσορροπεῖ αὐτή τους τήν ἀδυναμία - ἐλάττωμα, μέ τό χάρισμα νά μποροῦν ἀπό μόνοι τους νά ρουφοῦν τή φυσική ἐνέργεια πού τούς χρειάζεται. Ἕνα χάρισμα πού συνοδεύεται βέβαια, μέ ὅλα τά συναφῆ χαρίσματα, τηλεπάθειας, ἐπιβολῆς μικρῶν προτάσεων στό μυαλό τοῦ «μηδενικοῦ», τηλεκινήσεις ἀντικειμένων κ.ο.κ.

Ἡ ἐπιλογή τῶν «μηδενικῶν» συστήνεται νά εἶναι ἄνθρωποι μέ αὐξημένες ποσότητες ἐνέργειας. Τέτοιοι εἶναι ἄνθρωποι πού ἐκνευρίζονται εὔκολα καί γενικά ἔχουν θερμό ταμπεραμέντο[14]. Ἄν γίνει σωστή ἄντληση τῆς περίσσειας μόνο ἐνέργειας, οὐσιαστικά οἱ βαμπίροι γίνονται κατά κάποιο τρόπο σωτῆρες τῆς οἰκουμένης, ἐφόσον ἀπαλλάσσουν τόν κόσμο ἀπό τόν ἐκνευρισμό καί φέρνουν μία ἰσορροπία ἐνέργειας πάνω στόν πλανήτη!

Τήν ἐνέργεια μποροῦν νά τήν ρουφήξουν ἐξ ἀποστάσεως, μέ ἰδιαίτερη προσοχή χωρίς νά ἐξαντλήσουν τόν «δότη» τους κι ἐπί πλέον νά μήν καταλάβει τό «μηδενικό» ὅτι δέχεται τήν ἄντληση αὐτή. Ὁ λόγος εἶναι ὅτι ἄν τό καταλάβει, μπορεῖ ὁ βαμπίρος ν᾿ ἀποκαλυφθεῖ κι αὐτό μπορεῖ νά τοῦ ἐπιφέρει κοινωνικά προβλήματα, ἀκόμα καί νά πέσει θῦμα ἀπόπειρας δολοφονίας κάποιων κυνηγῶν βαμπίρων. Στήν Ἀμερική ἔχουν καταγραφεῖ ἀρκετές ἀπόπειρες δολοφονιῶν βαμπίρων ἀπό ἐπίδοξους «ἱεροκυνηγούς». Ἀλλά τό κυριότερο γιατί ὅταν τό θῦμα δέχεται ἄντληση καί τρομάξει, εἶναι πολύ πιθανό νά πεθάνει ἐπί τόπου καί νά χρεωθεῖ ὁ βαμπίρος «ἄθελά του» μέ μία δολοφονία, κάτι πού μπορεῖ νά τόν ὁδηγήσει σέ ἀπρόβλεπτες ψυχοσυμπλεγματικές συνέπειες. Ἡ κατηγορία αὐτή δέν τρέφεται μέ αἷμα, χωρίς βέβαια νά τό ἀποκλείει σέ ὁρισμένες περιπτώσεις, μιᾶς καί ἕνα θρεπτικό ποτήρι αἵματος, γεμάτο ἐνέργεια, εἶναι πάντα εὐπρόσδεκτο. Ἁπλά δέν τό ἐπιδιώκουν.

 

2. Ποιός εἶναι ὁ προσβεβλημένος[15] βαμπιρισμός (psy-vamp)

Οἱ «δότες-μηδενικά» τώρα τῶν φυσικῶν βαμπίρων, ὅπως εἶναι «φυσικό» ἀρχίζουν νά ἔχουν ὅμοια συμπτώματα μέ τούς ἐκ γενετῆς βαμπίρους, ἀφοῦ χάνουν κι αὐτά τήν φυσική τους ἐνέργεια. Ἔτσι παρουσιάζουν κι αὐτά σιγά-σιγά τά ἴδια στερητικά συμπτώματα, στομαχικές κράμπες, ἐξάντληση κτλ. Αὐτοί πού τό καταλαβαίνουν ἤ σέ μερικές περιπτώσεις βοηθιοῦνται «μέ τρόπο» νά τό καταλάβουν ἀπό κάποιους «καλοθελητές» φυσικούς βαμπίρους (psi-vamps), βγαίνουν κι αὐτοί μέ τήν σειρά τους στό κυνήγι τῆς πολύτιμης φυσικῆς ἐνέργειας. Αὐτοί εἶναι οἱ προσβεβλημένοι βαμπίροι (psy-vamps) οἱ ὁποῖοι βέβαια ἐάν σταματήσει ὁ ἐκ γενετῆς φυσικός βαμπίρος νά τούς ρουφᾶ ἐνέργεια, μποροῦν μέ κάποιους μῆνες ἀποτοξίνωσης-ἀπεξάρτησης, νά σταματήσουν τό κυνήγι τῆς ἐνέργειας. Ἐδώ βέβαια μπορεῖ εὔκολα κάποιος νά καταλάβει τήν ἐξάρτηση τῶν προσβεβλημένων βαμπίρων (psy-vamps), ἀπό τούς ἐκ γενετῆς βαμπίρους (psi-vamps), μέ ὅλες τίς συνέπειες πού μπορεῖ νά ἔχει αὐτό.

Τώρα ἐδῶ πρέπει νά σημειωθεῖ ὅτι οἱ προσβεβλημένοι βαμπίροι, ἐπειδή εἶναι/ἦταν φυσιολογικοί ἄνθρωποι, πού ἁπλά δέχθηκαν τήν ἀντλητική αὐτή ἐπίδραση, ἀπό κάποιον φυσικό βαμπίρο, συχνά δέν ἔχουν καί τά χαρίσματα ἀπορρόφησης ἐξ ἀποστάσεως τῆς φυσικῆς ἐνέργειας, ὁπότε εἶναι καταδικασμένοι τίς περισσότερες φορές νά ὁδηγηθοῦν νά γίνουν αἱμοδιψεῖς βαμπίροι, γιά ν᾿ ἀναπληρώσουν τήν ἐνέργεια πού τούς λείπει.

 

3. Ποιός εἶναι ὁ τροφοδοτικός αἱμοδιψής βαμπιρισμός (sanguinarius feeder)

Ὅσοι βαμπίροι δέν ἔχουν τίς χαρισματικές ἰκανότητες τῆς ἐξ ἀποστάσεως ἄντλησης τῆς ἀπαιτούμενης ψυχικῆς-φυσικῆς ἐνέργειας καί καταφεύγουν ἀποκλειστικά σέ αἱμοδιψεῖς μεθόδους γιά νά τραφοῦν, θεωροῦνται ἀπό τούς ἐκ γενετῆς βαμπίρους, δεύτερης κατηγορίας βαμπίροι. Ὁ τρόπος πού βρίσκουν τό αἷμα εἶναι, ἄν ἔχουν πρόσβαση μέσω κάποιου πιθανοῦ παράνομου συνδέσμου τους, σέ τράπεζα αἵματος, σέ κάποιο νοσοκομεῖο, ἤ ἐξάγοντας το ἀπ᾿ εὐθείας ἀπό τόν δότη. Ἐδῶ τά πράγματα εἶναι πιό δύσκολα καθότι ὁ δότης δέν μπορεῖ νά μή τό καταλάβει. Σέ αὐτό τό σημεῖο ἐπεμβαίνει ὁ ἐκ γενετῆς φυσικός βαμπίρος, πού θά δημιουργήσει αὐτές τίς σχέσεις ἐξάρτησης αἵματος, μεταξύ τῶν «δοτῶν», ὁπότε μετά τά πράγματα παίρνουν τόν δρόμο τους.

Τώρα βέβαια δέν φυτρώνουν μεγαλύτεροι κυνόδοντες γιά νά μποροῦν νά ρουφοῦν τό αἷμα. Ὁ τρόπος λήψεως τοῦ αἵματος ἔχει ἀναχθεῖ σέ ἐπιστήμη. Παρακολουθοῦν μαθήματα φυσικῆς ἀνατομίας καί φλεβοτομίας, ἔτσι ὥστε νά μήν προκαλέσουν καμμία ἀκατάσχετη αἱμορραγία στόν «δότη». Τά σημεῖα ἀπό τά ὁποία προτιμοῦν νά ἀντλοῦν τό αἷμα εἶναι ἡ πλάτη πίσω ἀπό τό λαιμό, τά πλευρά καί τά δάχτυλα. Χρησιμοποιοῦν ἀνοξείδωτα λεπτά μαχαίρια, γιά νά κάνουν μία λεπτή τομή γύρω στά δέκα ἑκατοστά καί γλύφουν μέ τήν γλῶσσα τους τό αἷμα πού τρέχει, μιμούμενοι τίς νυχτερίδες, οἱ ὁποίες δέν ρουφοῦν ἀλλά γλύφουν τό αἷμα. Μέσα στούς ἱστοχώρους τους, παραδίδουν μαθήματα φλεβοτομίας, πού ἔχουν συνδέσεις μέ πανεπιστήμια ἰατρικῆς.[16]

Πιστεύουν, τέλος, πώς ἄν τό αἷμα κάποιου «θνητοῦ»[17] «μολυνθεῖ»- ἀναμειχθεῖ μέ κάποιον βαμπίρο, ἀπ᾿ ὅσους βαμπίρους ἔχουμε περιγράψει ἔως τώρα, τότε ὁ «μολυσμένος» ἔχει δεχθεῖ τήν μεταδοτική «ψυχική ἀνεπάρκεια» τῆς «φυσικῆς» ἐνέργειας.

 

4. Ποιός εἶναι ὁ συμβολικός αἱμοδιψής βαμπιρισμός (symbolic vampires)[18]

Ἐδῶ συγκαταλέγονται ὅσοι χρησιμοποιοῦν τήν αἱμοποσία συμβολικά, χωρίς αὐτό ν᾿ ἀποτελεῖ ἀνάγκη τους, ἀλλά ὡς μέσο γιά νά ἐκφράσουν τίς λατρευτικές τους ἀνάγκες, στίς θεότητες πού πιστεύουν. Ὅπως γίνεται κατανοητό, ἐδῶ συμπεριλαμβάνονται ὅλες οἱ μαγικές τελετές, ἡ λατρεία δηλαδή μέ τόν ἕναν ἤ ἄλλον τρόπο τοῦ Σατανᾶ[19].

Γιά νά χαριτολογήσουμε λίγο, σέ αὐτό τό σημεῖο ἐξαιροῦν τήν θρησκεία τοῦ Χριστιανισμοῦ, διότι καθώς ὑποστηρίζουν ὁ Ἰησοῦς Χριστός, δέν πρόσφερε τό αἷμα Του στούς μαθητές του καί μέ τήν ἴδια ἀντίληψη οἱ Χριστιανοί δέν πίνουν αἷμα ἀλλά κρασάκι, ἁπλά εἶναι κακοί ἀντιγραφεῖς τῶν ἐπικρατουσῶν τότε παραδόσεων, πού ἤθελαν θυσίες αἵματος!

 

5. Ποιός εἶναι ὁ φετιχιστικός αἱμοδιψής βαμπιρισμός (fetish[20] vamps)

Ἐδῶ συγκαταλέγονται ὅσοι ἔχουν τήν πεποίθηση, ὅτι ὅλες αὐτές οἱ αἱμοβόρες[21] ἱστορίες πού περιγράψαμε, τούς προσδίδουν «τό κάτι τι». Δέν ἔχουν συμπτώματα στέρησης, ἁπλά εἶναι παθιασμένοι μέ τό θέμα. Αὐτοί ἐπειδή κινοῦνται μέ κριτήριο τί τούς εὐχαριστεῖ, καί μόνον, μποροῦν νά γίνουν καί συχνά γίνονται οἱ πιό ἐπικίνδυνοι ἀπ᾿ ὅλες τίς ἄλλες κατηγορίες πού ἀναφέρθηκαν. Ἐδῶ συναντᾶς ἄτομα μέ σαδομαζοχιστικές[22] τάσεις, πού ἀναζητοῦν ἀπεγνωσμένα πολλές φορές, ἐρωτικά ταίρια!

Ἡ κατηγορία αὐτή προβαίνει σέ κάποιες κινήσεις οἱ ὁποίες θεωροῦνται τουλάχιστον ἠλίθιες ἀπό τούς προηγούμενους, ὅπως νά φοροῦν ψεύτικα δόντια γιά νά δαγκώνουν, νά κάνουν μπάνιο μέ αἷμα, νά ρουφοῦν τό δικό τους αἷμα κι ὅλα αὐτά κατά τήν διάρκεια τῶν ἐρωτικῶν τους συναντήσεων. Ἐδώ πάλι εἶναι ἕνα θέμα πρός συζήτηση. Συχνά οἱ σαδομαζοχιστικοί ἱστοχώροι τῶν φετιχιστικῶν βαμπίρων, μέ τά πορνικά τους ἐκθέματα καί τό ζωντανό “chatting”[23] (τσάτινγκ) μέ τούς εἰκονιζόμενους ἤ κυρίως μέ κάποιες εἰκονιζόμενες, γίνονται πεδία ψαρέματος νέων θυμάτων «δοτῶν-μηδενικῶν».

 

6. Τί εἶναι τό βαμπιρικό παιχνίδι ρόλων (V.R.P.G. Vampire Role Play Game)

Ἀρχικά νά ποῦμε τί εἶναι τά “R.P.G.”. Εἶναι παιχνίδια πού παίζονται καί μέσω Η/Υ. Σημαντικό γιά νά παίξεις σέ αὐτά εἶναι νά γνωρίζεις καλά ἕνα μυθιστόρημα, πού περιγράφεται συνήθως σέ κάποιο βιβλίο ἀρκετῶν ἑκατοντάδων σελίδων. Ἄν δέν γνωρίζεις «καλά» τό μυθιστόρημα, τούς τεχνικούς ὅρους καί τό ψυχογράφημα τῶν ἡρώων πού παίρνουν μέρος, ἁπλά δέν μπορεῖς νά παίξεις τό παιχνίδι. Μετά ἀπό κάποιο χρονικό διάστημα ἐκδίδεται κάποια συνέχεια μέ τούς ἴδιους ἥρωες σέ νέες περιπέτειες. Βιβλίο καί ἠλεκτρονικό παιχνίδι μαζί καί μέ αὐτό τόν τρόπο καλεῖται ὁ παίχτης, νά γίνει μέρος τοῦ μυθιστορήματος τοῦ ὁποίου τό τέλος –τήν κρίση – τήν δίνει ὁ ἴδιος μέσω τοῦ Η/Υ κι ὄχι ὁ συγγραφέας. Ὅπως γίνεται κατανοητό, ὅλη αὐτή ἡ διαδικασία «πορώνει» τούς παίχτες πού ἀποδροῦν στήν κυριολεξία στόν εἰκονικό κόσμο τοῦ παιχνιδιοῦ.

Ἡ ὅλη ἱστορία τῶν R.P.Gs ξεκίνησε το 1982 ἀπό τόν Ravenloft, ὅταν παρουσίασε ἕνα από τα πρώτα R.P.Gs. τό γνωστό σέ αὐτούς τούς κύκλους “Dungeons and Dragons” τό ὁποῖο γνώρισε και γνωρίζει τεράστια ἐπιτυχία. Τό δεύτερο σέ πολύ σύντομο χρονικό διάστημα R.P.G. πού παρουσίασε ἦταν ἕνα παιχνίδι τό ὁποῖο λεγόταν “Chill” («Ανατριχίλα») και παρουσίαζε μάχες καί ἀγώνες ἐναντίον βαμπίρων. Τό 1991 παρουσιάσθηκε ἴσως τό πιό διαδεδομένο R.P.G. καί εἶναι αὐτό πού ἔρχεται ἀμέσως στό μυαλό, ὅταν γίνεται ἀναφορά σέ τέτοιου εἶδους παιχνίδια τό “V.T.M.” [Vampires the Masquerade (Βαμπίροι ἡ Μεταμφίεση)], τό ὁποῖο μεταφέρθηκε σέ τρεῖς ταινίες στόν κινηματογράφο. Ἄλλα συναφῆ παιχνίδια εἶναι τό “Vampire´s Kingdoms” (Τά βασίλεια τῶν Βαμπίρων) κομμάτι ἑνός μεγαλύτερου R.P.G. τοῦ “Rifts” (σχίσματα), τό “Nigtlife”, τό “Bram Stokers Dracula” καί τό “Blood omen -The Legacy of Kain” (Τό σημάδι τοῦ αἵματος – Ἡ κληρονομιά τοῦ Κάϊν)[24].

Θά σταθοῦμε λίγο στό τελευταῖο παιχνίδι, διότι στήν κυριολεξία ὁ παίχτης διαδοχικά καλεῖται νά μπεῖ μέσα στήν ψυχοσύνθεση τοῦ βαμπίρου. Ἀρχικά γίνεται ἀναφορά στήν κατάρα τοῦ Κάϊν. Μία ἱστορία ἀρκετά διαδεδομένη στό χῶρο. Ἐπειδή ὁ Κάϊν ἦταν ὁ πρῶτος πού ἔχυσε αἷμα ἀνθρώπου, τόν θεωροῦν ὅτι εἶναι ὁ πρῶτος ἄνθρωπος βαμπίρος, ὁ ὁποῖος κάποτε θά γυρίσει ἀπό τήν κόλαση γιά νά ἐκδικηθεῖ γιά τήν ἀδικία τοῦ Θεοῦ. Παρακάτω μεταφέρω αὐτούσιο τό εἰσαγωγικό κείμενο πού γράφεται στήν ὀθόνη καί ἀκούγεται ταυτόχρονα, ὅταν ξεκινᾶ τό παιχνίδι καί τά συμπεράσματα τ᾿ ἀφήνω σ᾿ ἐσᾶς: “A dark, hellish RPG: Become engaged in the powerful tale of a man whose obsession with revenge is so deep, he´s willing to pay the ultimate price: his soul.” (Ἕνα σκοτεινό, διαβολικό R.P.G.: ξεκινᾶ νά ἔχει σχέση μέ μία ἰσχυρή ἱστορία ἑνός ἄνδρα, τοῦ ὁποίου ἡ ἔμμονη ἰδέα τῆς ἐκδίκησης εἶναι τόσο βαθιά, πού εἶναι πρόθυμος νά πληρώσει τήν ἔσχατη τιμή: την ψυχή του!). Τόν ρόλο αὐτοῦ τοῦ ἀτόμου, μέ αὐτή τήν ἰδιοσυγκρασία πρέπει νά ἐνστερνισθεῖ ὁ παίχτης, ἴσως τό παιδί σας, διαφορετικά στίς συνειδησιακές ἐπιλογές τοῦ παιχνιδιοῦ, ἄν ἀπαντήσει λάθος, γιά τό παιχνίδι, ἁπλά θά χάσει!

 

7. Τί εἶναι ἡ κίνηση Γκόθικ[25] (Gothic-style)

Ἡ κίνηση Γκόθικ ξεκίνησε οὐσιαστικά τό 1979, ὅταν τό μουσικό συγκρότημα Μπάουχάουζ (Bauhaus[26] ) ἔβγαλε τό τραγούδι “Bela Lugosi´s Dead”, ὅπου μέσα σ᾿ αὐτό περιγραφόταν πώς φέρεται ἕνας βαμπίρος, τραγούδι πού θεωρεῖται «ὕμνος» μεταφυσικῆς ἔμπνευσης γιά τούς “fan” τοῦ χώρου. Μέσα στό τραγούδι ἀναφέρεται ὁ ὅρος “tongue-in-cheek” σέ ἐλεύθερη μετάφραση: (πρόστυχη γλῶσσα σέ στέρηση ἤ διψασμένη πρόστυχη γλῶσσα). Τόν ἐπόμενο χρόνο τό 1980 τό μουσικό συγκρότημα Σίστερς οφ Μέρσυ “Sisters of Mercy” (Αδελφές τοῦ Ελέους) ἀνέβασαν και πρόβαλαν πολύ μέσα ἀπό τά τραγούδια τους τήν γκόθικ συμπεριφορά καί κίνηση. Ἡ κίνηση αὐτή λοιπόν συνίσταται[27] στό νά ἔχει κάποιος τό στύλ του βαμπίρου δηλαδή, νά ντύνεται, νά περπατᾶ, νά φέρεται, νά βάφεται, ν᾿ ἀρωματίζεται μέ συγκεκριμένο τρόπο. Νά ἀρέσκεται σέ φαγητά καί ποτά μέ σκόρδα[28], νά συχνάζει σέ γκόθ μπαράκια, ν᾿ ἀκούει μουσική[29], νά βλέπει ταινίες[30], νά κάνει συγκεκριμένης τεχνοτροπίας τατουάζ[31] κ.ο.κ. Ἐπιπλέον χρησιμοποιούν, γιά ν᾿ ἀναγνωρίζονται μεταξύ τους, κάποια σύμβολα στήν ἀλληλογραφία τους τά ὁποία τά ὀνομάζουν “sexbats”[32]. Ἔχουν τά δικά τους καλλιστεῖα, ὅπου βραβεύεται ὁ καλύτερος Γκόθ-στάϊλερ κ.α. Τά Γκόθ-μπαράκια προσφέρονται ὡς χῶροι γιά νά γίνονται οἱ τελετές καί τά «μυστήριά» τους ὅπως γιά παράδειγμα ὁ «γάμος» τοῦ «Πέϊγκαν Γκόθ» (“Pagan Goth”) κιθαρίστα τοῦ μπλάκ μέταλ συγκροτήματος «Κρέϊντλ όφ Φίλθ» (“Cradle of Filth”) («Λίκνο τῆς Βρώμας»), καί τῆς Λμπερένα, μοντέλου σαδομαζοχιστικῶν φετίχ ἀξεσουάρ, πού ἔγινε στό γκόθ-μπάρ τοῦ Λονδίνου «Μπέν Κράουτς». Ἀλλά καί διάφοροι διάσημοι, ἀρχίζουν νά τά προτιμοῦν γιά κάποιες ἐκδηλώσεις τους. Ὅπως γιά παράδειγμα στό προαναφερόμενο μπαράκι διαφήμισε καί ἡ ἠθοποιός Ἀντζελίνα Τζολί, τήν ταινία της “Tomb Raider” πού εἶναι ἄλλη μία μεταφορά, ἑνός ἠλεκτρονικοῦ παιχνιδιοῦ στόν κινηματογράφο[33]. Σέ αὐτά τά μπαράκια μαζεύονται ὅσοι ἔχουν ἤ θέλουν νά ἔχουν σχέση μέ τό ὅλο θέμα ἤ ἁπλά ἀνυποψίαστοι περίεργοι γιά κάτι διαφορετικό. Οἱ τελευταίοι μάλιστα, ἀνυποψίαστοι ὄντως, ἵσως ποιός ξέρει, νά εἶναι κάποιοι ἀπό τούς μελλοντικούς «δότες». «Φυσικά» δέν λείπουν καί ἀπό τήν Ἑλλάδα τά γκόθ-μπαράκια[34].

 

Παιδική κίνηση Γκόθικ (Χάρρυ Πότερ)

Τόν τελευταῖο καιρό παρατηρείται μία παιδική γκόθ-κίνηση, μία δηλαδή προτιμητέα ἀρέσκεια τῶν παιδιῶν μας σ᾿ ἐξοικείωση μέ βαμπίρικες καταστάσεις. Ἔτσι ὑπάρχουν στό ἐμπόριο ψεύτικα τατουάζ μιᾶς μέρας ἀλλά καί πιό μόνιμα μέ χέννα μέ βαμπίρικα δόντια, ἀλλά καί μέ κλασικούς δράκουλες. Ὑπάρχουν γλυφιτζούρια μέ τ᾿ ὄνομα “Dracu Pop”, στό περιτύλιγμα τῶν ὁποίων παρουσιάζεται ἡ μορφή τοῦ Δράκουλα, ἀπό τόν ὁποῖο τρέχει αἷμα ἀπό τό στόμα του καί τά μάτια του ἀστράφτουν. Στό ἐσωτερικό τό γλυφιτζούρι εἶναι φυσικά κόκκινο κι ἔχει τό κεφάλι μίας δαιμονομορφῆς κι αὐτό, τό παιδάκι τό γλύφει! Κούκλες παιδικές, πού ἄν τίς πιέσεις μέ κάποιο τρόπο τρέχει αἷμα ἀπό τό στόμα τους, τίς ὁποίες ἀποκαλοῦν «κούκλες τοῦ διαβόλου» καί ἄλλα παρόμοια παιχνίδια, πού διαστρέφουν τίς προτιμήσεις καί τά μυαλά τῶν παιδιῶν μας.

Βέβαια δέν θά μποροῦσε νά λείψει ἀπό τήν ἀναφορά μας καί ὁ γνωστός μας πιά Χάρρυ Πότερ. Τά βιβλία του βρίθουν ἀπό στοιχεῖα, πού ἐξοικειώνουν τά παιδιά μας μέ βαμπίρικες καταστάσεις, ἀλλά τό σημαντικότερο ἀπ᾿ ὅλα εἶναι ὅτι γίνεται προσφιλῆ ἡ ὁρολογία καί οἱ πεποιθήσεις τους, σέ πολύ μικρές ἠλικίες. Παρακάτω παραθέτω χωρία ἀπό τά τέσσερα βιβλία του Χάρρυ Πότερ καί τά συμπεράσματα τά ἀφήνω σ᾿ ἐσᾶς[35].

 

8. Τί εἶναι τό βαμπιρικό παιχνίδι ζωντανῶν ρόλων[36] (Active R.P.G.)

Ἡ ὅλη ἰδέα ξεκίνησε ἀπό τό R.P.G. “Vampire the Masquerade” καί δημιούργησε ἕναν παγκόσμιο σύλλογο παιχτῶν μέ τό ὄνομα “Camarilla”. Στό παιχνίδι ἐμπλέκονται ἑπτά φατρίες - οἰκογένειες βαμπίρων: Μπρούτζαχ “Brujah”, Γκάνγκρελ “Gangrel”, Μαλκάβιαν “Malkavian”, Νοσφεράτου “Nosferatu”, Τορεαντόρ “Toreador”, Τρεμέρ “Tremere” καί Βέντρου “Ventrue”. Οἱ παίχτες καλοῦνται νά ἐνστερνιστοῦν τούς σκοτεινούς σκοπούς καί πόθους τῶν ἡρώων. Το παιχνίδι προϋποθέτει τή συγκέντρωση τῶν παικτῶν σ᾿ ἕναν χῶρο, ὅπου ντύνοναι κατάλληλα, κάποιος ἀπ᾿ ὅλους παίζει το ρόλο τοῦ διαιτητῆ - ρυθμιστῆ τοῦ παιχνιδιοῦ καί μέ τήν βοήθεια κάποιου ζαριοῦ και μέ κάρτες καθοδήγησης, παίζουν θεατρικά, κατά κάποιο τρόπο, τό παιχνίδι. Πολλοί μάλιστα ἐπεκτείνουν τό παιχνίδι φτιάχνοντας δικές τους ἱστορίες. Τό θέμα εἶναι ὅτι καθώς ὑποστηρίζουν οἱ ἴδιοι οἱ σημερινοί νεοβαμπίροι, τά παιχνίδια αὐτά τούς ὁδήγησαν στό «ξύπνημα», τό ὁποῖο ἴσως, καθώς λένε, δέν θά εἶχε γίνει ποτέ, ἐάν δέν εἶχαν ἀναμιχθεῖ σέ αὐτά τά παιχνίδια. Ἀξιοπρόσεχτο εἶναι το γεγονός ὅτι στίς συγκεντρώσεις αὐτές μετέχουν ἄτομα καί τῶν δύο φύλων, τά ὁποία εἶναι κυρίως ἔφηβοι πού ἐθίζονται σέ δαγκώματα καί ἄλλες διαστροφές, γιά νά παίξουν καί νά φθάσουν ἔως τό τέλος τό «παιχνίδι».[37]

 

Ἐπίλογος

Εἶναι ἀπίστευτο ὅτι τά παραπάνω ἔχουν γραφεῖ σοβαρά, σέ μία ἐποχή πού οἱ περισσότερες δεισιδαιμονίες καί μεσαιωνικές ἀντιλήψεις ἔχουν ἐξαλειφθεῖ καί τό νά θρησκεύει κανείς ἐλεύθερα θά ἔπρεπε νά τόν ὁδηγεῖ στήν ὄντως ἐλευθερία. Κι ὅμως φαίνεται ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού ἐπιλέγουν θρησκευτικά συστήματα, ἀλλά καί ἀσχολίες γιά νά «ξεδώσουν», στά ὁποία ἀπαιτείται ἀπό τούς “fan” ὁπαδούς τους -τά παιδιά μας - νά θυσιάσουν τό μεγαλύτερο δῶρο τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο: τήν ἐλευθερία τους. Θά τελειώσω μέ μία φράση ἑνός γέροντα, πού ὅταν τοῦ κατέθεσα μερικά ἀπό τα προαναφερθέντα μοῦ θύμισε τή φράση τοῦ Ἁγίου Βασιλείου: «Νοῦς γάρ ἀποστᾶς τοῦ Θεοῦ ἤ δαιμονιώδης γίνεται ἤ κτηνώδης»[38].

Νεοβαμπιρισμός λοιπόν, νέα ἐναλλακτική τῶν παιδιῶν μας; Μέ ποιά ἀπό τίς δύο ὅμως, πού ἀναφέρει ὁ Ἅγιος Βασίλειος;

 


 

Παραπομπές

[1]. Μόνο σέ μία σχετική ἠλεκτρονική διεύθυνση περιλαμβάνονται 1.300 ἑνότητες, μερικές δεκάδες χιλιάδες σελίδες κειμένου, περισσότερες ἀπό 2.000 εἰκόνες καί σχεδόν 200 ἀλχημιστικά κείμενα καί ὅλα αὐτά πραγματεύονται τήν ἀλχημεία, τήν τέχνη δηλαδή γιά τό πῶς θά κερδίσεις μακροζωΐα καί τήν αἰώνια ζωή.

[2]. Σχετική ιστοσελίδα.

[3]. Ἰδρύθηκε τό 1962.

[4]. Τό σύμβολο «Ἄνκη» σχετίζεται μέ τήν αἰγυπτιακή θεά Ὄσιρι καί συμβολίζει τήν γονιμότητα καί τήν μετεμψύχωση. Ἀπεικονίζεται μ᾿ ἕνα σταυρό πού στό πάνω μέρος ἔχει μία θηλειά. (Ὁ Σατανισμός στήν μουσική ρόκ, ἐκδόσεις Φωτοδότες, σελ. 104).

[5]. Στό Ταλμούδ (Talmud) ὑπάρχει ὁ θρύλος τῆς «Λιλίθ» (Lilith), ὁ ὁποῖος εἶναι δάνειο ἀπό τίς Βαβυλώνιες δοξασίες. Κάποιοι θρύλοι τήν φέρνουν σάν τήν πρώτη γυναίκα τοῦ Ἀδάμ καί ἄλλοι σάν τήν ἴδια τήν Εὔα. Τήν ἔχουν ὑπεύθυνη γιά τά πονηρά ὄνειρα, κατά τήν διάρκεια τοῦ ὕπνου. Στήν ἀστρολογία ἀπεικονίζεται ὡς ἡ μαύρη Σελήνη, ἡ ὁποία συμβολίζει τά ἀπόκρυφα σεξουαλικά πάθη καί κλίσεις τοῦ ἀνθρώπου.

- Στήν Ἀφρική ἔχουν τόν «Ὀμπαγίφο καί τόν Ἀσασαμπονασάμ» (Obayifo and Asasabonasam), θρύλος τῆς φυλῆς Ἀσάντι (Ashanti) στήν Γκάνα. Ἐπίσης ἡ φυλή Γιάκο (Yako) στήν Νιγηρία πιστεύει στήν ὕπαρξη βαμπίρικων μορφῶν «Χάγκς» (Hags), πού κατοικοῦν στά ἔλη τους.

- Στήν Ἀϊτή ἔχουν τούς βαμπίρους «Λουγκαρού» (Loogaroo), τόν «Ἀσέμα» (Asema) καί τόν «Σουκαγιάν» (Sukayan).

- Στήν Βραζιλία ἔχουν τόν «Λομπισόμεν» (Lobishomen), βαμπίρο μέ παράξενες σεξουαλικές συνήθειες.

- Οἱ Ἀφροαμερικάνοι τῆς Λουϊζιάνας ἔχουν τόν θρύλο τοῦ «Φιφολέτ» (Fifolet), ἕναν κλασικό σεξουαλικό βαμπίρο τῆς κατηγορίας «Incubus / Succubus» καί στήν Κεντρική Ἀμερική τόν «Σιβατέτεο» (Civateteo).

- Στήν Ρουμανία ἔχουν τόν «Στριγγόϊ» (Strigoi), στην Οὐγγαρία τόν «Λίντερκ» (Liderc), στήν Πολωνία τόν «Μόρα» (Mora), στήν Γαλλία τόν «Μελουσίν» (Melusine), στήν Δανία τήν «Μάρα» (Mara), στήν Ἰρλανδία τόν «Ντέργκ-Ντούλ» (Dherg-dul) καί στήν Σκωτία τόν «Μπαομπάν-Σίθ» (Baobban Sith).

- Στήν Ἀρμενία ἔχουν τόν θρύλο τοῦ «Ντακχαναβάρ (Dakhanavar), στήν Ρωσσία τούς «Γιουπίρ (Uppir), Ἰρετίκ (Eretik), Κουντεσνίκ (Kudesnik), Ὀρσελνίκ (Orcelnik), Κολντούμ (Koldum) καί Σναξάρ (Snaxar)».

- Στό Θιβέτ ὑπάρχουν 58 μορφές-θεότητες, οἱ ὁποῖες ἀρέσκονται στό νά πίνουν αἷμα.

- Στήν Κίνα ἔχουν τόν «Τσάϊνγκ-Σίχ» (Chaing-Shih), στίς Φιλιππίνες τόν «Ἄσγουανγκ» (Aswang), στήν Ταϋλάνδη τόν «Σάϊ» (Phi), στήν Μαλαισία ἔχουν τόν «Μπατζάνγκ» (Bajang) καί τήν «Λάνκγσουϊρ» (Langsuir).

- Στήν Ἰαπωνία ἔχουν τόν «Κάππα» (Kappa) καθώς καί θρύλους μέ γάτες βαμπίρους (Vampire Cats).

- Τέλος, ἡ Ἰνδία ἔχει τίς περισσότερες μορφές-θεότητες μέ βαμπίρικες συνήθειες. Ἡ θεά «Κάλι» (Kali) φαίνεται νά πρωτοστατεῖ στήν κακότητα καί στίς αἱματηρές συνήθειές της. Ἄλλοι ἀρκετά διαδεδομένοι ἰνδικοί θρύλοι εἶναι οἱ θηλυκοί βαμπίροι «Μαχαμπχαράτα (Mahabharata), Ραμαγιάνα (Ramayana), Ρακσάσας (Rakshasas) και Ρακσάσις (Rakshasis)». Ἀκόμα, εἶναι «ὁ Ἄσρα-Πά (Asra-Pa), ὁ Γιάτου-Ντχάνα (Yatu-dhana), οἱ Πισάχας (Pisachas), ὁ Βετάλα (Vetala), ὁ Τζίγκαρ-Κχόρ (Jigar-Khor), οἱ Τσουρέλς (Churels), ὁ Τζάκχιν (Jakhin), ὁ Μούκχαϋ (Mukhai), ὁ Νάγκουλάϊ (Nagulai), ὁ Ἀλβαντίν (Alvantin), ὁ Τζακχάϋ (Jakhai) καί ὁ Χάντ-Πέϊρ (Hant-Pare)».

[6]. Tepes: Προφέρεται Tσέ-πες καί σημαίνει «παλουκωτής».

[7]. Ἡ Μολδαβία και ἡ Βλαχία εἶναι περιοχές γενέτειρες τῶν γνωστῶν μας Βλάχων, ἀπόγονοι αὐτῶν ζοῦν σήμερα καί στή δική μας περιοχή τοῦ Μετσόβου, Καλαμπάκας, Πίνδου κ.ἄ.

[8]. “Dracula” εἶναι παράφραση τῶν λέξεων “Draculea” ή “Draculya”.

[9]. Ἀνασκολοπισμός: Παλούκωμα. Τρόπος θανάτωσης καταδικασμένων μέ τόν ὁποίο τούς κάρφωναν μέ διάφορους τρόπους ζωντανούς. Τό θῦμα συνήθως δενόταν σέ ὄρθια στάση πάνω σέ κάποιο κάθισμα καί ἀπό κάποια ὀπή πού τούς ἀνοιγόταν - συχνά ἀπό τόν ὀρθό - πέρναγαν κάθετα ἕνα παλούκι, μέ ἀποτέλεσμα τό θῦμα νά πεθαίνει ἀργά, μέ φρικτούς πόνους. Στίς ἀρχές τοῦ 15ου αἰώνα -περίοδος πού ἔδρασε καί ὁ κόμης Βλάντ - ἦταν πολύ διαδεδομένος τρόπος ἐκτέλεσης, αἰρετικῶν, σχισματικῶν, μάγων κ.ο.κ. Τό κάθισμα πού δένονταν το ὀνόμαζαν “stool of repentance” (σκαμνί μετανοίας) καί γιά ὅσους καταδικάζονταν μ᾿ αὐτό τόν τρόπο λεγόταν ἡ φράση “riding the one-legged horse” (καβαλοῦν τό μονοπόδαρο ἄλογο). Ὁ τρόπος αὐτός συναντᾶται πολύ παλιά στούς κινέζους καί σύμφωνα μέ τόν ἐρευνητή Ludwig Salzmann στό Θιβέτ ἦταν ὁ τρόπος μέ τόν ὁποίο καταδίκαζαν ὅσους ἦταν ἱερόσυλοι καί ἔκαναν θρησκευτικά ἀδικήματα. Τό Ἰσλάμ ἐνστερνίστηκε πολλάκις ἔως τίς ἡμέρες μας τόν τρόπο αὐτό τῆς θανάτωσης. Παράδειγμα ὁ Ἀθανάσιος Διάκος, ἀλλά καί τά πρόσφατα θύματα τῶν Σέρβων, πού τ᾿ ἀνασκολόπιζαν οἱ Κροάτες γιά ἐκφοβισμό μπροστά στά στρατόπεδά τους. (Ἐγκυκλοπαίδεια Χάρη Πατση, 1968, Τόμος 5ος, σελ. 477 κτλ.

[10]. Ὅσους Τούρκους καί Σάξονες εἶχε νικήσει, ἔπαιρνε τά κεφάλια τους καί ἀφοῦ τά κάρφωνε πάνω σέ παλούκια τά τοποθετούσε γύρω ἀπό τήν Ταργκόβιστα (Târgoviste) πρωτεύουσα τῆς Βλαχίας. Ἡ ἀγαπημένη του μέθοδος ἦταν τό παλούκωμα. Tά πόδια τοῦ θύματος ἦταν δεμένα σέ δύο ἄλογα καί ἕνα μυτερό παλούκι χωνόταν διαδοχικά στό σῶμα. Tό παλούκι δεν ἦταν πολύ μυτερό ὥστε τό θῦμα νά μήν πεθάνει ἀμέσως ἀλλά ἀργά καί ὀδυνηρά. Συνήθως ὁ Δράκουλας προτιμούσε τά θύματά του τοποθετημένα σέ ὁμόκεντρους κύκλους λίγο πιό ἔξω ἀπό την πόλη πού εἶχε κάθε φορά στό στόχαστρό του. Kανείς δέν ἦταν ἄτρωτος στίς ἀποκρουστικές διαθέσεις τοῦ κόμη Δράκουλα. Tα θύματά του ἦταν ἄντρες, γυναίκες, παιδιά, χωρικοί, εὐγενεῖς, ἔμποροι καί τά βασανιστήρια ὑπήρξαν ποικίλα: καρφιά στό κεφάλι, τύφλωμα, κόψιμο μύτης καί αὐτιῶν, ἀκρωτηριασμός γεννητικών ὀργάνων γδάρσιμο, βράσιμο.

[11]. Ἐλισάβετ Μπάθορυ, περισσότερο γνωστή στό ἐξωτερικό. Μία διάσημη κοντέσσα πού ἔζησε στό τέλος τοῦ 16ου μέ ἀρχές του 17ου αἰώνα, σ᾿ ἕνα βασίλειο πού βρισκόταν στή σημερινή περιοχή μεταξύ Οὐγγαρίας, Αὐστρίας καί Σλοβακίας. Ὡς διοικητής τοῦ κάστρου Σάρβαρ τό 1575, ἐπέβαλε ἀπίστευτα βασανιστικές ποινές σέ πάνω ἀπό 600 ἄτομα. Ἀπό χρονογράφους τῆς ἐποχῆς εἶναι κατεγραμμένο πώς συχνά γευόταν τό αἷμα ἀπό τίς ἀνοιχτές πληγές τῶν κρατουμένων καί πώς ἄλλες φορές τούς δάγκωνε ἡ ἴδια. Τό ἀποκορύφωμα τῆς φρίκης μέσα στήν ὁποία ζοῦσε ἦταν τό λουτρό πού ἔκανε ἀπό τό στραγγισμένο αἷμα τῶν ἐκτελεσθέντων, μέ σκοπό νά κρατεῖ ὄμορφη τήν ἐπιδερμίδα της. Πέθανε τό 1614, μέσα στό κελί τοῦ ἴδιου τοῦ πύργου της, ἀφοῦ καταδικάστηκε γιά τήν ἐν βρασμῶ ψυχῆς δολοφονία μιᾶς νεαρῆς ἀριστοκράτισσας.

[12]. Σχετική ιστοσελίδα.

[13]. Προσέξτε σᾶς παρακαλώ μέ τί ὡραῖο τρόπο προσεγγίζουν τούς ἔφηβους. Ὡς γνωστόν, ἡ ἐφηβεία εἶναι ἡ ἡλικία πού οἱ ὁρμονικές ἀλλαγές ἐπιφέρουν φοβερές κυκλοθυμίες καί ἀλλαγές στό ἀνθρώπινο σῶμα. Πέραν τούτου, στήν σημερινή ἀτμόσφαιρα και στίς ἰλιγγιώδεις συνθῆκες ζωῆς, ποιός εἶναι αὐτός πού νιώθει σφρῖγος καί ξεχειλίζει ἀπό ἐνέργεια;

[14]. Ταμπεραμέντο: ψυχοσύνθεση, ψυχική ἰδιοσυγκρασία.

[15]. Προσβεβλημένος: αὐτός πού δέχεται ψυχική ἤ σωματική ἐπίθεση ἤ ἐπίδραση ἀπό κάτι ἤ άπό κάποιον άλλον.

[16]. Σχετικές ιστοσελίδες.

[17]. Τόν ὅρο αὐτό τόν προσδίδουν γιά νά περιπαίξουν τά «μηδενικά» καί ὄχι κατά οὐσιαστικό τρόπο, καθότι γνωρίζουν ὅτι δέν εἶναι ἀθάνατοι.

[18]. Σχετικές ιστοσελίδες.

[19]. Π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζόπουλου, Νεοφανεῖς αἰρέσεις καί καταστροφικές λατρεῖες, σελ. 144 παρ. 3β.

[20]. Φετίχ: Κάθε ἀντικείμενο ἄψυχο ἤ ἔμψυχο ὅπως ζῶο, στό ὁποῖο ἀποδίδονται παράλογες ὑπερφυσικές ἰδιότητες, ἀντικείμενο εἰδωλολατρείας.

[21]. Αἱμοβόρος: Αὐτός πού τρέφεται μέ αἷμα.

[22]. Σαδομαζοχισμός: Τό νά βρίσκει κάποιος ἡδονή βασανίζοντας ἄλλους ἀλλά καί ὅταν τόν βασανίζουν.

[23]. Chatting: Ὅρος διαδεδομένος στό Διαδίκτυο. Μέ αὐτή τήν διαδικασία ὁ κάθε χρήστης μπορεῖ νά γράφει στήν ὀθόνη του, ἀλλά ταυτόχρονα νά μπορεῖ νά βλέπει τί γράφει κι ὁ ἄλλος ἤ ἄλλοι χρήστες καί ζωντανά κουβεντιάζουν.

[24]. Σχετική ιστοσελίδα.

[25]. Σχετικές ιστοσελίδες.

[26]. Bauhaus: Γερμανική λέξη πού σημαίνει χτίζω σπίτια. Ἐπρόκειτο γιά σχολή συγκεκριμένης ἀρχιτεκτονικῆς τεχνοτροπίας, πού ἰδρύθηκε στήν Γερμανία ἀπό τόν Walter Gropius. Τό 1933 τήν ἔκλεισαν οἱ Ναζί και οἱ ἐκφραστές της ἔφυγαν καί συνέχισαν στήν Ἀμερική. Δέν εἶναι κίνηση ἀλλά σύνολο συμπεριφορῶν καί ἀναφέρεται στό πώς μπορεῖ νά γίνει πιό ὄμορφο τό γύρω περιβάλλον μέσα στό ὁποίο ζοῦμε.

[27]. Τρόπος συμπεριφοράς ἑνός γκόθ-στάϋλερ.

[28]. Περιοδικό «Ε», τεύχος 579, 12/05/2002 σελ. 105-110.

[29]. Μουσική “vamprock” και “gothrock” μέ χαρακτηριστικούς ἐκφραστές τά συγκροτήματα: Bauhaus, Sisters of Mercy, Joy Division, Siouxsie and the Banshees, Cure, Christian Death, Dead Kennedys, Dead can dance, Balaam and the Angels, Blood ´n´ Roses, Sex Gang Children, Red Tample spirits, Fields of the Nephilim, Front 242, Delirium, Cassandra Complex, Siglo XX, Clock DVA, This mortal Coil, Sose of Avalanche, Soft Machine, Cranes, Mary Goes Round, The Sound, Breathless, Virgin Drunes, March Violets, The Trees, Borghesia, Trisomie 21, Skinny Puppy κ.ἄ. καί φυσικά ὅλα τά συγκροτήματα της Death Metal.

[30]. Ταινίες πού ἀναφέρονται σέ βρυκόλακες ἀνέρχονται πιά σέ ἑκατοντάδες. Πρόσφατα παρατηρείται μία στροφή πάλι στήν θεματολογία τῶν βαμπίρων μέ πολύ καλές παραγωγές καί καλό κάστινγκ ἠθοποιῶν, πού ἔχουν μεγάλη ἐμπορική ἐπιτυχία, ἐμφανίζοντάς τους μάλιστα καί διαχωρίζοντάς τους γιά πρώτη φορά, σέ καλούς καί σέ κακούς βαμπίρους, ὅπως στήν ταινία (Blade (1998) (Blade II) (2001) περιπέτεια). Ἄλλες πρόσφατες παραγωγές τρόμου μ᾿ ἐπιτυχία εἶναι: TheLittle Vampire (1999) κωμωδία, Buffy the Vampire Slayer: Season Two (1998-1999), Vampire Hunter D: Bloodlust (2000), Vampire Femmes (1999), Screaming Skull/Werewolf Vs. Vampire Woman (2001), Shadow of the Vampire (2000), Interview with the Vampire (1994) μέ τόν Τόμ Κρούζ, καί ἡ τελευταία ταινία, Queen of the damned (2002) μέ τήν Ἀλάϊα, πού σκοτώθηκε μόλις τελείωσαν τά γυρίσματα, ταινία πού θεωρεῖται πιά στό χῶρο τῶν βαμπίρων “cult” (λατρεία) μαζί μέ τήν ταινία The Craw μέ τόν Μράντον Λῆ, τόν γυιό τοῦ Μπρούς Λῆ, ὅπου κι ἐδῶ ὁ πρωταγωνιστής σκοτώθηκε ἀμέσως μετά τά γυρίσματα τῆς ταινίας.

[31]. Γκόθ Τατουάζ: (Soul Graffito) ὀνομάζονται τά τατουάζ ἀπό τούς σχεδιαστές τους στό χῶρο τους καί σημαίνει Soul: ψυχή, Graffito: εἶναι ἡ παράσταση πού χαράζεται σέ τοῖχο (συνήθως χυδαῖα), ἄρα τατουάζ κατά αὐτούς εἶναι ἕνα χάραγμα τῆς ψυχῆς. Τά γκόθ στύλ πού κυριαρχοῦν εἶναι: Κυνόδοντες μπηγμένοι σέ δέρμα πού ματώνει, ἀγκάθια μέ δόντια μπλεγμένα και τό ἀρχαῖο αἰγυπτιακό σύμβολο «Ἄνκη» νά ἀγκιστρώνεται συνήθως ἀπό ἕνα μάτι.

[32]. Sexbats: Σεξουαλικές νυκτερίδες. Π.χ. (/\^^/\) (Evil pointed eared Sexbat), σχετική ιστοσελίδα.

[33]. Περιοδικό «Ε», τεύχος 579, 12/05/2002 σελ. 105-110.

[34]. Σε διάφορες περιοχές των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης.

[35]. 1ο Βιβλίο: «Ὁ Χάρρυ Πότερ καί ἡ Φιλοσοφική λίθος» Σελ.85. Ὁ καθηγητής Κούϊρελ, πού διδάσκει τό μάθημα τῆς ἄμυνας ἐναντίον τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων δηλώνει πώς σπεύδει ν᾿ ἀγοράσει ἕνα καινούργιο βιβλίο γιά βρυκόλακες. Σελ. 86. Ὁ ἴδιος καθηγητής λέει πώς ἔχει συναντήσει βρυκόλακες, γεγονός πού τόν ἐπηρέασε στίς σχέσεις του μέ τούς ἀνθρώπους, δημιουργώντας του μεγάλο φόβο. Σελ. 154. Πάλι ὁ ἵδιος φαίνεται νά χρησιμοποιεῖ σκόρδα γιά νά κρατᾶ σ᾿ ἀπόσταση ἕναν βρυκόλακα, τόν ὁποίο εἶχε συναντήσει στήν Ρουμανία καί φοβόταν πώς κάποια μέρα θά ἔλθει γιά νά τοῦ πιεῖ τό αἷμα. Σελ. 291. Ὁ Χάρρυ Πόττερ καί ἕνας συμμαθητής του γίνονται μάρτυρες μίας σκηνῆς ὅπου ἕνα πλάσμα μέ κουκούλα (ὁ λόρδος Βόλντεμορτ) ρουφάει τό αἷμα ἀπό τήν πληγή ἑνός σκοτωμένου μονόκερου. Σελ. 293. Γράφει: «Το αἷμα τοῦ μονόκερου μπορεῖ νά σέ κρατήσει ζωντανό ἀκόμη κι ἄν εἶσαι δύο βήματα ἀπό τόν θάνατο...» 2ο Βιβλίο: «Ὁ Χάρρυ Πότερ καί ἡ Κάμαρα μέ τά μυστικά» Σελ. 326, Ὁ Ἄντον Χέρτ ἀναφέρει πῶς ἔχει τό χάρισμα νά γοητεύει τούς ἀνθρώπους πού χρειάζεται, γιά νά παίρνει δύναμη καθώς ἀνυποψίαστοι τόν τροφοδοτοῦν μέ τούς βαθύτερους φόβους τους καί ὁ ἴδιος στή συνέχεια νά ἐνσταλλάζει στήν ψυχή τους κάτι ἀπό τόν ἐαυτό του. (Σημείωση: Τά προαναγραφόμενα εἶναι πεντακάθαρη ἀναφορά σέ φυσικό ἐκ γενετῆς βαμπίρο (psi-vamp) ὅπως τόν περιγράψαμε παραπάνω καί μάλιστα ἄν κάποιος διαβάσει τίς δοξασίες τους, εἶναι πιστή περιγραφή τοῦ «χαρίσματός» τους). 3ο Βιβλίο: «Ὁ Χάρρυ Πότερ καί ὁ αἰχμάλωτος τοῦ Ἀζκαμπάν» Σελ. 95, Περιγραφή ἑνός «Παράφρονα»: Ψηλός ὡς τό ταβάνι, φοράει μανδύα μέ κουκούλα κρύβοντάς του τελείως τό πρόσωπο. Χέρια γυαλιστερά καί γκρίζα πού μοιάζουν σαπισμένα. «Σάν ψοφίμια πού ἔχουν μείνει γιά καιρό μέσα στό νερό». Ὅταν τόν συναντᾶς σοῦ δίνει τήν αἴσθηση πώς δέ θά νιώσεις ποτέ πιά χαρούμενος στή ζωή σου. Σελ. 110. Ἀπομυζεῖ τήν χαρά ἀπό τό μέρος πού βρίσκεται. Σελ.150. Προκαλεῖ ἕνα κρύο τόσο διαπεραστικό πού σοῦ παγώνει τήν καρδιά καί σοῦ προκαλεῖ ἀνακοπή. Σελ. 203. Εἶναι φρικτό πλάσμα καί κατοικεῖ στά πιό σκοτεινά καί βρώμικα μέρη. Εὐδοκιμεῖ στήν ἀποσύνθεση καί τήν ἀπόγνωση. Ρουφᾶ τή γαλήνη, τήν ἐλπίδα καί τήν εὐτυχία ἀπό τόν ἀέρα πού τόν περιβάλλει. Ἕνας Μάγκλ, ἀκόμα καί αὐτός αἰσθάνεται τήν παρουσία του, ἄν καί δέν μπορεῖ νά τόν δεῖ. Ρουφᾶ κάθε ὡραῖο αἴσθημα, κάθε γλυκιά ἀνάμνηση. Κι ἄν τοῦ δοθεῖ ἡ εὐκαιρία, θά ἀπομυζήσει τό θῦμα του μέχρι νά συρρικνωθεῖ σέ κάτι παρόμοιο μέ ἐκεῖνον διαβολικό, χωρίς ψυχή. Τό μόνο πού ἀφήνει στό θῦμα του εἶναι οἱ χειρότερες ἐμπειρίες τῆς ζωῆς του. Σελ. 214. Γλυφιτζούρια μέ γεύση αἵματος. Σελ. 255. Ἀντιπαράφρων: εἶδος σωματοφύλακα, πού λέγεται προστάτης καί στέκεται σάν ἀσπίδα ἀνάμεσα στόν παράφρονα καί το θῦμα, εἶναι μιά μορφή «θετικῆς ἐνέργειας» καί δέν μπορεῖ νά νιώσει ἀπελπισία ὅπως οἱ ἄνθρωποι. Σελ. 265, Παράφρονες: ὄντα πού ὅταν θέλουν νά ἐξοντώσουν ὁλοκληρωτικά τό θῦμα τους, τοῦ ρουφοῦν τήν ψυχή ἀπό τό στόμα κι ἔτσι ἐξακολουθεῖ νά ζεῖ χωρίς ψυχή γιά ὅσο διάστημα λειτουργεῖ ὁ ἐγκέφαλος καί ἡ καρδιά του. Σε αὐτή τήν κατάσταση δέν ἔχει οὔτε αὐτοσυνείδηση, οὔτε μνήμη, ἁπλά ὑπάρχει χωρίς νά ζεῖ, σάν ἄδειο καύκαλο. Ἔχει χάσει γιά πάντα τήν ψυχή του. Σελ. 393. Παράφρονας. Δέν ἔχει ὅραση, βρίσκει τό δρόμο του πρός τούς ἀνθρώπους διαισθανόμενος τά συναισθήματά τους. Σελ. 406. Ἄν βγάλει τήν κουκούλα του βλέπεις στό σημεῖο πού ἔπρεπε νά ὑπάρχουν μάτια, νά ὑπάρχει ἕνα λεπτό γκρίζο καί ρυτιδιασμένο δέρμα, πού καλύπτει τίς ἄδειες κόγχες. Στή θέση τοῦ στόματος ὑπάρχει μία μεγάλη τρύπα, πού ρουφᾶ τόν ἀέρα μ᾿ ἕνα κροταλιστό ἦχο. (Σημείωση: Ὁ παράφρονας εἶναι κλασική μορφή «αἰθερικοῦ ἀστρικοῦ βαμπίρου», μορφή καί θεματολογία πού ἐπιμελλῶς ἀπέφυγα νά περιγράψω στό ἄρθρο μου καί εἶναι πολύ διαδομένη στό χῶρο. Τήν θεωροῦν καί οἱ ἴδιοι πολύ ἐπικίνδυνη ὀντότητα καί ἡ συνάντηση μαζί της μπορεῖ νά ἐπιφέρει ἀκόμη καί τόν θάνατο). 4ο Βιβλίο: «Ὁ Χάρρυ Πότερ καί τό κύπελο τῆς φωτιᾶς» Σελ. 573 - 586, Ὁ λόρδος Βόλντεμορτ παίρνει – μέσω τοῦ βοηθοῦ του – αἷμα, τρυπώντας τή φλέβα τού χεριοῦ τοῦ «χαρισματικοῦ» Χάρρυ Πότερ καί τό συλλέγει σέ γυάλινο φυαλίδιο, τό ὁποῖο ρίχνει σ᾿ ἕνα μῖγμα βάσει τοῦ ὁποίου ἀνακτᾶ ὑπερφυσικές δυνάμεις καί «ἀναγεννιέται». Τό φίλτρο αὐτό λέγεται ὅτι βασίζεται σέ παλαιά συνταγή «μαύρης μαγείας».

[36]. Σχετική ιστοσελίδα.

[37]. Ἡ σειρά τῶν βιβλίων τοῦ παιχνιδιοῦ αὐτοῦ, φυσικά κυκλοφορεῖ κι ἐδῶ στήν Ἑλλάδα σέ πολλά ἐπώνυμα μεγάλα βιβλιοπωλεία μεταφρασμένα στά ἑλληνικά, χωρίς βέβαια νά ἀπαγορεύεται ἡ ἀγορά τους σέ παιδιά.

[38]. Τήν ρήση αὐτή τήν συμπληρώνει μετέπειτα ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ὡς ἐξῆς: «Νοῦς γάρ ἀποστᾶς ἀπό τοῦ Θεοῦ ἤ κτηνώδης γίνεται ἤ δαιμονιώδης. Ταῖς σαρκικαίς ἐπιθυμίαις ἔκδοτον ἐαυτόν ποιεῖ καί μέτρον ἠδονῆς οὐ γινώσκει». http://www.pigizois.net/pneumatikoi_logoi/pathoi_apathia.htm

 


 

(Πηγή: «ΔΙΑΛΟΓΟΣ», ΤΕΥΧΟΣ 32, ΑΠΡΙΛΙΟΣ-ΙΟΥΝΙΟΣ 2003)

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας