Τι καινούργιο προστέθηκε στην ιστοσελίδα... | Χάρτης Ιστότοπου
Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΑ

 

Ακολουθεί επιστολή την οποία λάβαμε από τον πατ. Βασίλειο Βολουδάκη, την οποία δημοσιεύουμε, μαζί με κάποιες δικές μας επισημάνσεις.

 

Προς τους Υπευθύνους της

Ιστοσελίδος της Ι. Μητροπόλεως Γλυφάδας

Ευρισκόμενος μακρυά από την Αθήνα πληροφορήθηκα από email του «Αντιαιρετικού Εγκολπίου» ότι αναρτήσατε κείμενο-απάντηση σε δημοσίευμα του Περιοδικού μας «Ενοριακή Ευλογία», για την ύλη του οποίου είμαι υπεύθυνος.

Πρόκειται για το κείμενό σας «Περί Ομοιοπαθητικης» του κ. Κωνσταντίνου Καρακατσάνη, Καθηγητού Πυρηνικής Ιατρικής του Α.Π.Θ., που αντικρούει το δημοσίευμα της «Ενοριακης Ευλογίας» «Η Ομοιοπαθητική στην Παράδοση της Ορθοδοξίας» του Κληρικού της Ι. Μητροπόλεως Πέτρας Αρχιμανδρίτου Χρυσοστόμου Τροχαλάκη.

Ως υπεύθυνος της «Ενοριακής Ευλογίας» αισθάνομαι την υποχρέωση να κάμω τις κατωτέρω διευκρινήσεις και επισημάνσεις και, παρακαλώ, χάριν της Αληθείας, να δημοσιευθούν μαζί με το κείμενο του κ. Καρακατσάνη.

1. Το Περιοδικό μας παραμένει σταθερά κατά της Ομοιοπαθητικής και προσωπικά ο υπογραφόμενος από της χειροτονίας μου, το 1971, δεν έπαυσα να αποτρέπω από αυτήν, όσους με ερωτούν. Και μόνο ότι ο όρος «Ομοιοπαθητική» έχει δημιουργηθεί και χρησιμοποιείται από αποκρυφιστάς, αρκεί για να μην αναφερόμεθα σ᾿ αυτήν ως θιασώται της. Ως επισφράγιση των γραφομένων μου σημειώνω ότι από τις Εκδόσεις «ΥΠΑΚΟΗ», που τελούν και αυτές υπό την ευθύνη μου, είχαμε εκδόσει πρώτοι το κείμενο-καταπέλτη κατά της Ομοιοπαθητικής του γνωστού Καθηγητού κ. Αθαν. Αβραμίδη.

2. Φιλοξενήσαμε το κείμενο του π. Χρυσοστόμου σε χώρο του περιοδικού μας με την ένδειξη «Ελεύθερο Βήμα της Ενοριακής Ευλογίας» για να καταδειχθή ότι το κείμενο δεν υιοθετείται από το περιοδικό μας αλλά δημοσιεύεται για να προκληθή διάλογος σε ένα θέμα που δημιουργεί σύγχυση στο Ορθόδοξο πλήρωμα. Δεν αρκεσθήκαμε δε μόνο στην ένδειξη αυτή, αλλά προτάξαμε και προλογικό Σημείωμα, στο οποίο εξέθεσα τους λόγους της δημοσιεύσεως και κάλεσα σε διάλογο όλους και ιδίως εκείνους που έχουν ασχοληθεί επιστημονικά με το θέμα και δεν υιοθετούν την Ομοιοπαθητική.

3. Στην έκκλησή μας για διάλογο δεν ανταποκρίθηκε ο καθηγητής κ. Καρακατσάνης, αφού δεν μας έστειλε την απάντησή του στο περιοδικό μας, αλλά την έστειλε στην Ι. Μητρόπολη Γλυφάδας προς ανάρτηση, δίδοντας εμμέσως πλην σαφώς την εντύπωση στους αναγνώστες του ότι αισθάνεται αντίπαλος του περιοδικού μας, δεδομένου ότι δεν έκαμε την παραμικρή αναφορά στις διευκρινήσεις που προτάξαμε του δημοσιεύματός μας.

4. Στο περιοδικό μας τονίσαμε ότι για εμάς, πρωτεύει η επικράτηση της Ενότητος του Ορθοδόξου πληρώματος – που τώρα δεν υπάρχει ως προς το θέμα της Ομοιοπαθητικής – και γι᾿ αυτό προέβημεν στη δημοσίευση του άρθρου του π. Χρυσοστόμου.

Ο κ. Καρακατσάνης, όμως, φαίνεται να πιστεύη ότι δεν υπήρχε διχογνωμία των πιστών (Κληρικών και λαϊκών) ως προς το θέμα, αλλά ότι το πρόβλημα δημιουργήθηκε από το περιοδικό μας, γι᾿ αυτό, γράφει, μετά τον σχολιασμό του στο δημοσίευμα του περιοδικού μας: «Μετά τα ανωτέρω υπάρχει ανάγκη ή όχι να τοποθετηθεί η επίσημη Εκκλησία – στα πλαίσια της Ποιμαντικής Της Διακονίας – στο ερώτημα αν η «Ομοιοπαθητική» είναι συμβατή με την (Ορθόδοξη) Θεολογία Της;». Αν δεν είναι αυτό το νόημα των γραφομένων του, δεν θα έπρεπε να συγχαρή το περιοδικό μας που είχε την τόλμη να φέρη στο προσκήνιο ένα θέμα-απόστημα για την πνευματική ζωή του λαού μας;

5. Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι το πρόβλημα είναι υπαρκτό. Πρέπει να γνωρίζει ο κ. Καθηγητής ότι σε αρκετά Μοναστήρια της Πατρίδος μας υπάρχουν πολλοί Μοναχοί και Μοναχές – υπάρχουν ακόμη και στο ΄Αγιο Όρος – που τάσσονται αναφανδόν υπέρ της Ομοιοπαθητικής και την συνιστούν ενθέρμως. Αλλά και στη Θεσσαλονίκη, που διδάσκει ο κ. Καρακατσάνης, υπάρχει Μοναστήρι διακεκριμένου Πνευματικού, που διατηρεί Ομοιοπαθητικό Ιατρείο! ΄Αραγε, αυτά δεν τα γνωρίζει;

6. Το πρόβλημα της Ομοιοπαθητικής δεν λύεται μόνο με τις καταφορές του κ. Καθηγητού εναντίον των συγγραμμάτων του γνωστού αποκρυφιστού Βυθούλκα (γιατί μόνο σ᾿ αυτά τα βιβλία αναφέρεται και, μάλιστα, παραβιάζοντας ανοικτές θύρες, αφού ο π. Χρυσόστομος αποδοκιμάζει ρητώς και κατηγορηματικώς την φιλοσοφία και την επιχειρηματολογία των αποκρυφιστών), ούτε λύεται με την αμφισβήτηση της γνησιότητος των συγγραμμάτων των Ρώσων Αγίων και Πνευματικών Πατέρων. Για τη λύση του προβλήματος απαιτείται επιστημοσύνη αληθινή, Ορθόδοξη Θεολογία και Ορθόδοξη Ανθρωπολογία.

Αυτό επιχειρήσαμε με το περιοδικό μας. Ένα διάλογο περιωπής. Για την Ενότητα του Ορθοδόξου πληρώματος. Φαίνεται, όμως, πως δεν είναι οι συνθήκες ώριμες για τέτοιου είδους συζητήσεις αλλά μόνο για έριδες και διχαστικές αντιπαραθέσεις. Φαίνεται ακόμη, πως έπαψε πια να μετράη στους επιτελικούς «πνευματικούς κύκλους» η προϊστορία και η ιστορία κάθε Κληρικού, δηλαδή το ποιος πραγματικά είναι, αλλά μετράει μόνο το αν αυτό που επιχειρεί εγκρίνεται από κάποιους!

Γι᾿ αυτό, επειδή διαπιστώσαμε ότι πλέον «ουδέν ωφελεί αλλά μάλλον θόρυβος γίνεται» και ότι η εξέλιξη του εγχειρήματός μας οδηγεί αντίθετα από τον αρχικό μας σκοπό, δηλώνουμε ότι το περιοδικό μας αποσύρεται πλέον από την προσπάθεια περαιτέρω συζητήσεως του θέματος.

Ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία

π. Βασίλειος Ε. Βολουδάκης

 

Καταρχάς οφείλουμε να πούμε ότι σεβόμαστε τον π. Βασίλειο Βολουδάκη, χαιρόμαστε που αποδοκιμάζει την ομοιοπαθητική και τον συγχαίρουμε για την έκδοση προ ετών εκείνης της σοβαρής μελέτης του καθηγητή κ. Αθανασίου Αβραμίδη περί ομοιοπαθητικής. Επισημαίνουμε, όμως, ότι η ιστοσελίδα μας δημοσιεύει οτιδήποτε γράφεται τεκμηριωμένα κατά των λαθών. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αναφερόμαστε στη μελέτη του καθηγητή κ. Κωνσταντίνου Καρακατσάνη που φέρει τον τίτλο ΠΕΡΙ «ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗΣ». Πρόκειται για μια εξαιρετική μελέτη 17 σελίδων που ασφαλώς λόγω έκτασης δεν θα ήταν εφικτό να δημοσιευθεί σε ένα περιοδικό ολίγων σελίδων. Φρονούμε ότι η φιλοξενία του κειμένου «Η ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ» στο κατά τα άλλα αξιόλογο περιοδικό «Ενοριακή Ευλογία» δημιούργησε, παρά διέλυσε, τη σύγχυση, όπως είχε στόχο. Γνώριζε ο π. Βασίλειος Βολουδάκης ότι ο συγγραφεύς του κειμένου που φιλοξένησε είναι ο ίδιος ομοιοπαθητικός; Ότι το όνομά του υπάρχει σε εναλλακτικούς οδηγούς και εναλλακτικές ιστοσελίδες που προωθούν προχωρημένες αποκρυφιστικές μεθόδους; Ότι δεν γίνεται πουθενά στα έντυπα και στις ιστοσελίδες που βρήκαμε, αναφορά στην ιερατική του ιδιότητα; Ότι, παρότι δηλώνει ότι απορρίπτει τα αποκρυφιστικά, ο π. Χρ. είναι τακτικό μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Ομοιοπαθητικής Ιατρικής που ίδρυσε ο κ. Βυθούλκας; Ότι τα συγγράμματα που χρησιμοποιεί και προωθεί αυτή η Εταιρεία είναι του κ. Βυθούλκα, φυσικά του Χάνεμαν και τα γνωστά ομοιοπαθητικά συγγράμματα που βρίθουν στοιχείων ασυμβίβαστων με την Ορθόδοξη πίστη; Πιθανόν να μην τα γνώριζε.

Και προς τι ο διάλογος για ένα θέμα το οποίο έχει μελετηθεί, συζητηθεί και απορριφθεί από θεολόγους σε Πανορθόδοξες και Διορθόδοξες Συνδιασκέψεις για τις αιρέσεις, αλλά και από ιατρικούς και επιστημονικούς φορείς στην Ελλάδα και διεθνώς; Η ομοιοπαθητική, παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις και κατηγοριοποιήσεις της, στην ουσία παραμένει μία, με βασική διαδικασία της τη «δυναμοποίηση», η οποία ελέγχεται τόσο ιατρικά, όσο και πνευματικά.

Φυσικά και οι καλύτεροι μπορεί να πλανηθούν, αλλά αυτό που είναι επικίνδυνο και πράγματι δημιουργεί σύγχυση είναι η εμμονή στην πλάνη. Τα λάθη είναι ανθρώπινα και οι θεολογικές αστοχίες του π. Χρυσοστόμου έχουν καταδειχθεί τόσο στη μελέτη του καθηγητή κ. Καρακατσάνη, όσο και στις μελέτες του «Αντιαιρετικού Εγκολπίου», από τις οποίες προκύπτει ότι η χρήση των Πατέρων της Εκκλησίας μας, όπως και κάποιων Ρώσων αγίων προς επίρρωσιν της ομοιοπαθητικής, είναι αυθαίρετη. Η ίδια η Ρωσική Εκκλησία προειδοποίησε «για τον κίνδυνο της εισαγωγής, με το πρόσχημα της «εναλλακτικής ιατρικής», των αποκρυφιστικών και μαγικών πρακτικών, οι οποίες υποβάλλουν τη βούληση και τη συνείδηση των ανθρώπων στην επιρροή των δαιμονικών δυνάμεων. Ο κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει το δικαίωμα και την πραγματική δυνατότητα της μη αποδοχής εκείνων των μεθόδων ασκήσεως επιρροής πάνω στον οργανισμό του, οι οποίες αντιτάσσονται στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις»[1].

Και η ενότητα δεν μπορεί να υπάρξει σε βάρος της αλήθειας. Το φρόνημα της ομοιοπαθητικής, αλλά και όλων των εναλλακτικών «θεραπειών», συνίσταται στην απολυτοποίηση των συγκεκριμένων μεθόδων και τεχνικών και είναι φρόνημα ατομοκεντρικό. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το φρόνημα της ορθόδοξης χριστιανικής πίστης που είναι φρόνημα Χριστοκεντρικό. Για αυτό και χαιρόμαστε που η «Ενοριακή Ευλογία» έλαβε την απόφαση να τερματίσει έναν περιττό διάλογο. Ευχόμαστε και όσοι εμμένουν στην πλάνη, να φωτιστούν.

 


 

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ

[1]. http://www.mospat.ru/gr/documents/social-concepts/xi/

 


 

Εκτύπωση Σελίδας Μείωση Γραμματοσειράς Αύξηση Γραμματοσειράς
Ἐπιστροφή στήν ἀρχή τῆς σελίδας